MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2015 gün ve 2012/283-2015/100 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/04/2016 gün ve 2016/18-2016/4746 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, ...'ın eski sahibi ...'in müvekkiline bir zarf verdiğini, bundan 3 gün sonra sahibi olduğu bankayı 1 milyar USD'den fazla zarara uğrattığı iddiasıyla yurt dışına çıkmaya çalışırken tutuklandığını, müvekkilinin kendine bırakılan zarfı açtığını, zarfta,...'in yurt dışına kaçırdığı paraları sakladığı gizli banka hesaplarına ve buradaki off shore şirketlerinin listesine dair toplam 117 sayfadan oluşan 22 adet orijinal ıslak imzalı belgeyi TMSF Başkan vekili ...'a, Arena Genel Yayın Yönetmeni gazeteci yazar Uğur Dündar ve Arena ekibinden Hatice Demircan huzurunda kayda alınan program çekiminde teslim ettiğini, bunun da tutanak altına alındığını, bu tutanakta davalı tarafından, ihbara dayalı olarak tahsilat yapılması halinde, müvekkiline, kurul tarafından çıkarılacak yönetmelikte belirtilen bedel kadar ikramiye verileceğinin kabul ve taahhüt edildiğini, akabinde müvekkilinin ihbarı ve teslim ettiği belgelere dayalı olarak, 29/02/2012 tarihinde 22 milyon USD tahsilat yapıldığını, önceleri ikramiye ödemesi için tahsilat yapılmasını beklediğini söyleyen davalının sonradan, Bankacılık Kanunu'nda değişiklik gerektiği vb. bahanelerle ikramiye yönetmeliğini çıkarmasının mümkün olmadığını, 1905 sayılı Genel İkramiye Kanunu'nun da kendilerini bağlamadığını, dolayısıyla herhangi bir ikramiye ödemesi yapılmayacağının beyan ettiğini, müvekkilinin ihbarı olmasaydı davalının tutanakta yazan bilgi ve belgelere sahip olmasının mümkün olmayacağını, hesaplardaki paranın hazineye geçemeyeceğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1905 sayılı Kanun'a göre oluşmuş ikramiye alacağının tespit edilerek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ıslah dilekçesi ibraz ederek, 1.000,00 TL harç değerli açılan dava, 2.163.782,57 USD'nin tahsil tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz ve diğer alacaklar için de dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ettiklerini beyan etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 27/04/2016 tarihli ilamı ile onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 74,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.