MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.04.2016 tarih ve 2014/89-2016/361 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, davalı banka nezdinde bulunan vadeli mevduat hesabında 65.000 TL olduğunu, parayı çekmek istediğinde çekilmiş olduğunun beyan edildiğini, kimin tarafından çekildiğini, bilmediğini, fakat bankanın kendisinden habersiz ödeme yapması nedeniyle mevduat miktarından sorumlu olduğunu ileri sürerek 65.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, ödemelerin davacının ıslak imzalı talimatları doğrultusunda ve telefon ile yapılan teyit sonrasında davacının eşi...'a yapıldığını, yapılan tüm işlemlerde müvekkili bankanın kendisinden beklenen basiret ve özeni gösterdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/63 Esas 2014/94 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde,...'ın bankaya sunduğu talimat belgelerinde sahtecilik yapması nedeniyle özel belgede sahtecilik suçundan ceza aldığı, davacının eşi ...tarafından ibraz edildiği anlaşılan yazılı talimatlara istinaden bu şahıs tarafından yapılan işlemler neticesinde 03.06.2011 tarihinde 19.450,55 TL anaparası 565.37 TL faiz ile 20.015,92 TL olan hesap bakiyesinin muhtelif tarihlerde 20 adet para çekme işlemi sonucunda 14.01.2013 tarihinde sıfırlanmış olduğu, ibraz edilen yazılı talimatlardaki imzaların davacı ...'ın hesap açılışı sırasında sözleşmelere attığı imzalara benzemediği, yazılı talimatlarda davacıdan teyit alındığına dair herhangi bir not ve benzeri kaydın bulunmadığı, davalı banka tarafından davacının eşi...'a haksız olarak 20.015,92 TL ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 20.015,92 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, işin esasına girilerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, TTK'nın 4/(1)-f maddesi uyarınca, tarafların tacir olup olmadığına bakılmaksızın; bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları mutlak ticari dava sayılır. Ayrıca, TTK'nın 5/(1) maddesi uyarınca, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesinin tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli olduğu, TTK’nın 5/(3) maddesi uyarınca da, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu, bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir. Buna göre, görev hususu kamu düzenine ilişkin olduğundan, yargılamanın her safhasında re'sen gözetilmesi gerekmektedir. Bu itibarla, dava tarihi olan 26.02.2014 tarihi itibariyle bankacılık işlemleri nedeniyle ortaya çıkacak ihtilafların, mevduat sahibinin tacir sıfatını taşıyıp taşımadığına bakılmaksızın mutlak ticari dava olarak asliye ticaret mahkemelerinde görülmesi gerekmektedir. Bu durumda, mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın TTK’nın 4/(1)-f maddesi kapsamında ticari dava niteliğinde olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.