MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/03/2016 tarih ve 2013/745-2016/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Ereğli Şube Müdürlüğü’nde bulunan Euro hesabından, müvekkilinin bilgisi dışında 30.03.2004 tarihinde 11.850.00 €’nun çekilerek başka bir hesaba aktarıldığını ve bugüne kadar herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 11.850 € (29.151.00 TL) alacağın ödeme tarihinden itibaren vadeli mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu mevduatın TL karşılığının, yine davacının müvekkili bankanın aynı şubesindeki başka bir hesabına aktarıldığını, dolayısıyla yapılan döviz bozdurma işleminden dolayı davacının o tarihte herhangi bir zararının bulunmadığını, dekont üzerindeki imzanın davacıya ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; davacının hesabında bulunan 11.850 EURO'nun davacı tarafın izin ve imzası olmaksızın TL hesabına aktarıldığı ve işlem yapıldığı, davalı banka davacı müşterisine karşı sorumlu olup bu bedeli ödemekle mükellef olduğu gerekçesiyle 11.850 EURO'nun işlem tarihi olan 30/03/2004 itibariyle TL üzerinden değeri olan 18.841,50 TL alacağın işlem tarihi olan 30/03/2004 tarihinden itibaren işleyecek azami vadeli mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava mevduat hesabında bulunan paranın 3. kişiler tarafından çekilmesi nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece, EURO hesabından çekilen paranın aynı gün TL hesabına aktarıldığı ve buradan da aynı gün çekildiği, davacının bu işlemlere ilişkin izni olmadığı gibi dekontlarda da imzasının olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Yargılama sırasında, davacının TL hesabına ait hesap ekstresi sunulmuş olup, bu hesabın aktif olduğu ileri sürülmüş ise de davacının bu miktar paranın TL hesabından çekildiğini bildiğine dair delil
sunulamadığı gibi davacının döviz hesabına ilişkin herhangi bir araştırma da yapılmamıştır. Bu durumda, mahkemece davacının döviz hesabına ait hesap ekstresi getirtilerek döviz hesabının aktif olup olmadığı, davacının dövizlerinin bozdurularak TL hesabına aktarıldığı tarihten itibaren dava tarihine kadar 8 yıl boyunca bu miktar paranın hesaptan çekildiğini bilip bilemeyeceği, işlemin farkında olup olmadığı, çekme işlemini benimseyip benimsemediği hususları üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme neticesinde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı banka yararına bozulmasını gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.