MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.06.2015 tarih ve 2014/96-2015/197 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibaresinin 09, 16, 35, 38, 41, 42, 44. sınıflar bakımından tescili için davalı TPE’ye başvurduğunu, 2012/02486 kod numarası verilen başvurunun 556 sayılı KHK’nin 7/1-a madde ve bendi uyarınca reddedildiğini, oysa, "Kişilerinin gelişmesine olanak sağlayan mobil teknoloji" anlamına gelebilecek olan "..." slogan markasının ayırt edici niteliğe ve marka olabilme niteliklerine sahip olduğunu ileri sürerek 2013-M-8043 sayılı YİDK kararlarının iptaline ve marka tescil başvurusunun devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca "..." ibaresinin "mobil teknoloji" kısmının tüketicinin aklına "iletişim" sektörünü getireceği, ancak "..." sloganında yer alan "iyilik için" ibaresinin markaya belirli bir ayırt edicilik kattığı, zira normal şartlarda iletişim sektöründe veya mobil teknoloji anlamında kullanılabilecek sloganların "bağlanma hızına, ses ve görüntü kalitesine, çekim gücü ve alanına vb. unsurlara" atıf yapmasının beklenebileceği, mobil teknolojilerin "iyilik için kullanılması" algısının ortalama tüketici ve teknik uzmanlarda bir merak algısı oluşturabilecek nitelikte bulunduğu, 556 sayılı KHK'nın 7/1-a maddesi atfıyla 5. madde kapsamında marka olabilecek işaretlerden olduğu gerekçesiyle TPE YİDK’nun 2013-M-8043 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.