MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/06/2016 tarih ve 2015/231-2016/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirketin 25 yıla yakın bir süredir ... markasıyla faaliyet gösterdiğini, ...'ın aynı zamanda ticaret unvanı olduğunu, markanın tanıtımı için uzun yıllardır emek harcanmış olduğunu, davalının 2014/18189 sayılı "..." ibareli marka başvurusunun yayınına yaptıkları itirazın kısmen kabul edildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise dava konusu YİDK kararı ile reddedildiğini, markaların benzer olduğunu ve müvekkili markasının tanınmış olduğunu ileri sürerek TPE YİDK kararının iptali ile dava konusu 2014/18189 başvuru sayılı markanın iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili; YİDK kararının usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili;müvekkilinin inşaat sektöründe faaliyet gösterdiğini, ... kelimesinin kimsenin tekelinde olmadığını, markaların benzer olmadığını ve müvekkilinin kötüniyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "...PLUS, TEPE ... ,BTPN ,betepon+şekil" ve YİDK kararında geçen diğer markaları ile davalının "şekil+..." ibareli başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin farklı bir marka ile karşıkarşıya olduğunu algılayabileceği ve yanılgıya düşmeyeceği, davacı markaları ile davalı başvurusu arasında 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibasın bulunmadığı, 556 sayılı KHK 8/4 maddesindeki koşulların oluşmadığı ve ayrıca başvurunun kötüniyetli yapıldığının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.