MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 6. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 10/07/2015 tarih ve 2014/730-2015/722 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ...'e ait...-... uçağı ile seyahat ettiğini, bagajını davalı uçuş firmasına teslim ettiğini, müvekkilinin ...'ya indiğinde teslim ettiği bagajlarının kaybolduğunu, müvekkilinin kayıp/eksik bagaj formunu doldurduğunu ve yer hizmetleri sunan Çelebi ...'ine bildirdiğini, müvekkilinin bagajın kaybolması nedeniyle 1.790,00 TL maddi zararının olduğunu, ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.790,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın 20/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kayıp eşya listesi incelendiğinde, ürünlerin Umre dönüşünde alınabilecek sıradan eşyalar olduğu, fiyatlarının da o gün itibariyle makul seviyede bulunduğu, tanık beyanları ile de bu hususun doğrulandığı gerekçesiyle 1.790,00 TL maddi tazminata ve davacının üzüntüsünü teskin etme anlamında kısmen de olsa 2.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 186,84 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.