MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/06/2015 tarih ve 2014/232-2015/269 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı emlakçı ...'le anlaşarak 180.000 TL karşılığı aldığı daire bedelinin 100.000 TL'sini davalı Banka'dan çektiği kredi ile, 40.000 TL'sini çek ile, 40.000 TL'sini de davalı Banka şubesi aracılığıyla nakit olarak ödediğini, davalı Banka'ya ödeme yaparken kredi masrafları dolayısıyla eksik ödeme çıkmaması için 1.565 TL de ilave etmek suretiyle toplam 41.565 TL'nin bankada görevliye teslim edildiğini, görevlinin öncelikle parayı kasa bölümüne götürdüğünü, bilahare gelerek "para sayılırken siz de yanımızda bulunun" demesi üzerine müvekkilinin oğlunun para sayılan bölüme geçtiğini, ancak görevlinin paradan 5.000 TL'nin eksik olduğunu beyan ettiğini, oysa bu paranın emlakçı ... tarafından iki kez sayıldığını, müvekkilinin bu tutarı ikinci kez ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek 5.000 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, iddianın ancak senetle ispatlanabileceğini, davacının şikâyeti üzerine yapılan kontrolör incelemesi sonucu masrafların düşülmesi ile kullandırılan kredi tutarı olan 98.437,20 TL'ye 36.565 TL ilave edilmek suretiyle toplam 135.000 TL tutarında ... yapıldığının anlaşıldığını, kamera kayıtlarında davacının ...'e parayı saymadan verdiğinin görüldüğünü, ...'in de bu parayı saymadığını, kendi ifadelerinde de davacı ve yanındakilerin olay günü para desteleri içinden bir kısım paraları aldıklarını, sonra da bir kısım para eklediklerini belirttiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, paranın 5.000 TL eksik çıkmasının davalı Banka personelinin hata, kusur ve haksız bir eyleminden kaynaklandığının kanıtlanamadığı, davacının mükerrer ödemesinden söz edilemeyeceği, davalı Banka'nın sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Davacı, davalı Banka'ya teslim ettiği tutardan 5.000 TL'sinin eksik hesaba geçtiğini, bu miktarı ikinci kez dava dışı emlak firmasına ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek 5.000 TL'nin tahsilini istemiş, mahkemece ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
6102 sayılı TTK'nın 4/1-c bendinde, "Borçlar Kanununda havale hakkındaki 555 ile 560'ıncı maddelerinde" ve yine aynı Kanun'un 4/f bendinde "bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde" öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı, 5/1. maddesinde de asliye ticaret mahkemelerinin tüm ticari davalara bakmakla görevli olduğu belirtilmiştir.
6098 sayılı BK'nın 555. maddesinde "Havale, havale edenin, kendi hesabına, para, kıymetli evrak ya da diğer bir mislî eşyayı havale alıcısına vermek üzere havale ödeyicisini; bunları kendi adına kabul etmek üzere havale alıcısını yetkili kıldığı bir hukuki işlem" olarak tarif edilmiş olup havaledeki üçlü borç ilişkisinin taraflarını havale eden, havale alıcısı ve havale ödeyicisi oluşturur. Ayrıca, davacı yatırdığı paranın davalı Banka tarafından hesaba eksik aktarıldığını ileri sürmüş olup dava konusu işlem bir bankacılık işlemidir. Bu durumda, davanın açıldığı tarih itibariyle, davacı ile davalı Banka arasındaki uyuşmazlığın 6102 sayılı TTK'nın 4/1-c ve 4/f bentleri uyarınca mutlak ticari davalardan olduğu, davanın asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy