MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen ve yukarıda sayı ve tarihi belirtilen kararın, HMK 363. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmesi üzerine, dava dosyası ve içerisindeki dilekçeler, duruşma tutunakları ve diğer tüm dosya kapsamı delil ve belgeler incelendi. Gereği müzakere edilip düşünüldü.
Davacı vekili; müvekkilinin kullandığı kredi sebebiyle davalı bankanın masraf, komisyon ve dosya ücreti adı altında haksız olarak tahsil ettiği meblağdan şimdilik 10 TL'nin ticari faiziyle birlikte müvekkiline iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesiyle bu miktarı bilahare 550 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
İlkderece mahkemesince; taraflar arasındaki kredi sözleşmesinde, masraf, komisyon vs. alınmasına ilişkin şartların TBK 20 vd. genel işlem şartı mahiyetinde ve haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Miktar itibariyle kesin olan kararın kanun yararına bozulması istemiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, ıslah edilen miktar yönünden harç alınmadan karar verildiği, ayrıca ıslahla yükseltilen kısım yönünden bu tarihten itibaren faize hüküm olunması gerekirken talebin tamamı yönünden dava tarihinden itibaren faize hüküm olunmasının hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna başvurmuştur.
...-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, dava dilekçesinde yatırılan peşin harcın ıslahla arttırılan bölüm üzerinden alınması gereken peşin harcı da karşılaması nedeniyle ıslah dilekçesinde ayrıca peşin harç alınmamış olmasında 492 sayılı Harçlar Yasası'na aykırı bir yön bulunmamasına göre sair kanun yararına temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
2-Dava banka kredi sözleşmesinden kaynaklanan ve davacı taraftan fazla tahsil edildiği iddia olunan masraf, komisyon vs. ücretin davalı Banka'dan istirdadı istemine ilişkindir.
Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydı ile 10 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsili istenmiş, 12.05.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değeri 540,00 TL daha arttırılmış, mahkemece 550,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Ancak ıslahla arttırılan 540,00 TL yönünden davalı taraf ıslah tarihinden önce temerrüde düşürülmüş değildir.
Bu halde ıslahla arttılan bölüm yönünden ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu yönden karar yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğundan yerel mahkeme kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (...) no'lu bantte açıklanan nedenle sair kanun yararına temyiz isteminin reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın HMK 363. maddesine dayalı kanunn yararına bozma isteğinin kabulü ile yerel mahkeme kararının sonucuna etkili olmamak üzere BOZULMASINA, karardan bir örneğinin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 03/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.