Taraflar arasında görülen davada verilen 10/11/2015 tarih ve 2013/221-2015/214 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı-karşı davalı vekili, davalının 2005/17397 no’lu, ibareli markasını tescil tarihinden beri kullanmadığını ileri sürerek, davalı markasının 43. sınıf yönünden iptalini talep ve dava etmiş, karşı dava yönünden ise, markalar benzer olmadığı gibi, müvekkilinin herhangi bir marka tecavüzünün de söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı-karşı davacı vekili, müvekkilinin markasını kullandığını savunarak, asıl davanın reddini, karşı davada ise, davacı marka başvurusunun müvekkili markası ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğundan iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek, markanın hükümsüzlüğü ile karşı tarafın tecavüzü nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının dava tarihinden önceki beş yıllık süre zarfından dava konusu markayı iptali istenilen 43. sınıf emtialar ile ilgili KHK'nın 14. maddesi kapsamında kullandığını kanıtlayamadığı, karşı dava yönünden ise, ibareli markanın 25/06/2014 tarihinde tescil edildiği, karşı davanın ise 21/11/2013 tarihinde açıldığı, yani dava tarihinde tescilli marka olmaması sebebiyle hükümsüzlük davasının mevsimsiz açıldığı, bir başka deyişle dava tarihinde markanın hükümsüzlüğü talebi koşullarının mevcut olmadığı, markaya tecavüz edildiğine dair somut bir delilin de sunulmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile, davalı adına tescilli 2005/17397 sayılı markanın, 43. sınıf yönünden kısmen iptaline ve sicilden terkinine, karşı davanın ise, reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2- Davalı-karşı davacı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise; Asıl dava, davalı adına tescilli markanın kullanmama nedenine dayalı kısmen iptali istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, 06/01/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren sayılı kararı ile 556 sayılı KHK’nın 14. maddesinin iptaline karar verilmiştir. Bu itibarla, mahkemece anılan hususta değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
3- Bozma sebep ve şekline göre, davalı-karşı davacı vekilinin asıl davaya yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada verilen kararın re'sen BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde aşağıda yazılı 40,50 TL harcın temyiz eden davalı-karşı davacının karşı davaya yönelik harcın iadesine, 12/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy