MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/11/2015 tarih ve 2014/865-2015/1000 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %10 oranında ortağı olduğunu ve 19/12/1999 tarihinden itibaren 5 yıl süre ile şirket müdürlüğüne atandığı ve bu görevine 15/02/2010 tarihinde son verildiğini, bu süreçte ortaklar arasında anlaşmazlıklar çıktığını, şirket faaliyetlerine katılamadığını, ortakların şirket faaliyetleri hakkında bilgi vermediklerini ileri sürerek müvekkilinin şirket ortaklığından ayrılmasına, ayrılma payının hesaplanarak karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının şirkete gelmediğini, görevlerini ihmal ettiğini, devamlı rapor aldığını, davacının iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından tanık deliline dayanıldığı, tanık isimlerinin bildirildiği, ancak daha sonra verilen dilekçe ile ikinci tanık listesindeki tanıklarının dinlenmesinin talep edildiği, HMK 240/2 maddesine göre tanık isim listesinde bulunan kişilerin tanık olarak dinleneceği, ikinci tanık listesi verilemeyeceğinin belirtildiği, HMK'de tanıkların ne zaman gösterileceğinin düzenlenmediği, ikinci tanık listesinin verilememesinin bütün yargılama süresince geçerli bir yasak olduğunu, davacı ilk listede göstermiş olduğu tanıkları da dinletmek istemediğinden davacının göstermiş olduğu tanıkların dinlenemediği, davacının ortaklıktan ayrılmak için muhik sebeplerin bulunduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, haklı nedenle ortaklıktan çıkmaya ilişkindir.
Davacı vekili, müvekkilinin ortaklıktan ayrılmasına ve ayrılma payının hesaplanarak davalı şirketten tahsiline karar verilmesini istemiştir. Dava, haklı nedenlerin mevcut olduğunun ortaya konmasıyla ispatlanabilecektir. Davacı vekili tanık deliline dayanmış, iki kez tanık listesi vermiştir. Davacı vekilinin ilk tanık listesindeki tanıkların dinlenmesinden açıkça vazgeçtiğine dair imzasını taşıyan bir beyanı bulunmamaktadır. Ancak, HMK m.240/2’ye göre mahkemece ikinci tanık listesindeki tanıkların dinlenilmemesi doğru olsa da, birinci tanık listesinde bildirilen tanıkların dinlenmesi gerekmektedir. Ayrıca, HMK m.196 gereğince delil gösteren taraf karşı tarafın açık izni olmadıkça o delile dayanmaktan vazgeçemeyeceği için ikinci tanık listesinin dinlenmesinin talep edilmesi, somut olayda davalı vekilinin açık izni olmadığından birinci tanık listesinin dinlenilmesinden vazgeçildiği anlamına gelmeyecektir.
Bu durumda, mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak davacının ortaklıktan ayrılmaya ilişkin muhik nedenleri ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy