MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2015 tarih ve 2015/226-2015/404 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 16.07.2014 tarihinde gerçekleştirdiği 16, 35 ve 41.sınıftaki ürün ve hizmetleri içeren, "novus+şekil" ibareli, marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından dava dışı şirkete ait "NOVUS İlaç San. Tic. Ltd. Şti." ibareli, 5 ve 35.sınıf ürün ve hizmetleri içeren 01.04.2010/21377 sayılı "novus" ibareli, 7, 8 ve 16.sınıf ürünleri içeren 18.07.1990/120853 sayılı markalar mesnet alınarak 16/5 ve 35.sınıf ürün ve hizmetler için 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca kısmen reddedildiğini, yaptıkları itirazın YİDK'nın 2015/M-3257 sayılı kararıyla reddedildiğini, müvekkilinin başvurusunun konusu işaretin görsel, secil ve anlamsal olarak redde mesnet markayla ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, başvuru ile redde mesnet markanın kapsamlarının farklı olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, "novus+şekil" ibareli başvuru ile "NOVUS İlaç San. Tic. Ltd. Şti." ve "novus" ibare ve biçimli redde mesnet markalar arasında, ilk bakışta ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu, başvurunun kapsamında bulunan ve reddedilen 16/5.sınıf ürünler ile 35.sınıf hizmetlerin redde mesnet markaların kapsamında aynen yer aldığı, ürün ve hizmetlerin aynı türden oldukları,ortalama tüketicinin hiç bir ayrıntılı araştırma ve inceleme yapmaksızın başvuru konusu işaret ile redde mesnet markayı karıştırılacak derecede benzer görmesinin kaçınılmaz olduğu, kurum kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy