MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/02/2015 tarih ve 2014/225-2015/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tasfiye memuru vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 26.02.2008 tarihinde yaptığı parkmetre uygulaması ihalesinin..... uhdesinde kaldığını, anılan şirket ile müvekkili arasında 06.08.2008 tarihinde ihaleye ilişkin sözleşme imzalandığını, ihale şartnamesine göre yer tesliminden itibaren 1 yıl kira süresi ve 985.000 TL yıllık kira bedelinin bulunduğunu, şirketin kira bedeli ve kesintilerini sözleşme tarihinden itibaren yerine getirmediğinden ihtarname ile uyarıldığını, ardından Belediye Encümenince ihalenin ve sözleşmenin feshine, Belediye alacaklarının tahsiline karar verildiğini, ancak borçlu şirketin 15.03.2010 tarihinde tasfiyeye girip 01.08.2011 tarihinde terkin olduğunun anlaşıldığını, müvekkili alacağının tasfiyeden önce tahakkuk ettiğini, tasfiyenin eksik yapıldığını ileri sürerek ...'nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, prosedürüne uygun olarak şirketin tasfiyesine karar verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı tasfiye memuru vekili, tasfiye sürecinde davacının bir müracaatının olmadığını, tasfiyede eksikliğin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tasfiye memurunun şirketin tüm alacak ve borçlarını araştırmakla yükümlü olması nedeniyle eksik işlemler neticesinde tasfiyenin hukuken sonuçlandığının kabul edilemeyeceği, davacı Belediyenin tasfiye edilen şirketten alacağının olması nedeniyle ihya şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, ...'nin ihyasına ve ticaret siciline tesciline karar verilmiştir.
Kararı, davalı tasfiye memuru vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı tasfiye memuru vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Ancak; dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2. maddesi gereğince mahkemece, ihya (yeniden tescil) isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek tasfiye işlemlerini yapması için son tasfiye memuru yahut memurlarının yahut da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve ilanına karar verilmesi gerekirken bu hususlarda olumlu veya olumsuz karar verilmeksizin kanunun emredici hükümlerine aykırı olarak sadece, şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı tasfiye memuru vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy