MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/11/2015 tarih ve 2015/81-2015/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2011/90377 sayılı "KURTOĞLU ALUMİNİUM+şekil" ibareli marka başvurusunun, TPE-YİDK'nın 2013-M-1592 sayılı kararıyla, 3.kişiye ait 2000/07631 sayılı ve “KURTOĞLU DAYANIKLI TÜKETİM MALLARI TİCARET VE SANAYİ LİMİTED ŞİRKETİ” ibareli markaya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçe gösterilerek 556 sayılı KHK'nın 7/1 (b) maddesi uyarınca reddedildiğini, oysa müvekkil şirket tarafından uzun yıllardan bugüne kadar nizasız ve fasılasız yoğun bir şekilde kullanılmakta olduğunu, bu kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandığını, müvekkili şirket ile bütünleştiğini, müvekkil şirket markası ile davalı şirketin markası arasında davalılardan TPE’nin haksız ve hukuka aykırı olarak ileri sürdüğü gibi 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında incelemeden anlaşılabilecek kadar kuvvetli bir iltibas, ayniyet bulunmadığını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve müvekkiline ait marka başvurusunun ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet markanın 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre, dava konusu davacı başvurusunun K+Kurtoğlu asli unsurundan oluştuğu, redde dayanak olan dava dışı şirket adına tescilli markanın esaslı unsurunun “KURTOĞLU” ibaresi olduğu, her iki markanın da kelime markası niteliğinde olup, “KURTOĞLU” ibaresinin markaların asli unsurunu oluşturduğu ve başvuruda yer alan “K” harfli logonun davacı marka başvurusunu 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzer olmaktan çıkartmayacağı, her iki markanın 35. sınıfta yer aldığı, aynı markadan yararlanmak isteyen ortalama düzeydeki tüketicilerin karıştırma riski bulunduğu, davalının kısmi ret kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy