MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2015 tarih ve 2015/368-2015/1306 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı şirket yetkilisi davalı ...'in davacı şirket aleyhine borçlu olmadığı halde icra takibi yaptığını, bu takibin haksız ve yersiz olduğunu, davalı kurumdan yer kiraladıklarını, taşeron firma olduklarını, ücretini peşin ödediklerini ileri sürerek icra takibindeki bedel kadar davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davacı şirketin arabalarını müvekkilinin kurum bünyesindeki park yerlerine park ettiğini ve icra dosyasındaki kadar borçlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı tarafın otopark ücretlerinden alacaklı olduğunu ispatlayacak her hangi bir delil sunmadığı, gerekçesiyle davanın kabulü ile İ.A.A 19. İcra Müdürlüğünün 2014/1562 takip sayılı dosyasındaki kadar davacı şirketin davalı İspark'a borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 241,57 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.