MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/05/2015 tarih ve 2014/132-2015/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili müvekkili şirketin 184253 sayılı "İNCİ" markasının sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “İNG SİYAH İNCİ” ibaresini 29. sınıfta marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ye başvuruda bulunduğunu, başvurunun Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa söz konusu markanın görsel ve işitsel bakımdan müvekkili şirket markaları ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, iki marka arasında bağlantı kurulacağını, markaların aynı emtialar üzerinde kullanılacağını ve aynı tüketici kitlesine hitap edeceğini, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 2014-M-1381 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili davalı başvuru ile davacı markaları arasında benzerlik bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini, zira işaretlerin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili müvekkili tarafından tescili talep edilen “İNG SİYAH İNCİ” ibaresinin davacıya ait markadan farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, haksız yarar sağlanacağı ve markanın itibarına zarar vereceği savlarının da dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının markasının sadece 29. sınıfa dahil "zeytin" emtiası için tescilli olduğu dolayısıyla başvuru kapsamında yer alan "zeytin ve zeytin ezmeleri" tüketici profilleri, üretim ve dağıtım kanalları, satış noktaları, birbirileri yerine ikame olanağı itibariyle aynı veya aynı tür mallar olup başvurudaki 29. sınıfta yer alan "zeytin ve zeytin ezmeleri" emtiası yönünden KHK’nin 8/1-b bendi anlamında bağlantı kurulma ihtimali dahil, karıştırılması ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK 2014-M-1381 sayılı kararının başvuru kapsamında yer alan 29. sınıftaki "zeytin, zeytin ezmeleri" emtiası yönünden kısmen iptaline, 2011/92559 sayılı markanın tescil kapsamında yer alan "zeytin ve zeytin ezmeleri" emtiası yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine, karar verilmiştir.
Kararı, TPE vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 04/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.