Taraflar arasında görülen davada verilen 14/07/2015 tarih ve 2014/401-2015/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili müvekkilinin “gismap” ibaresinin marka olarak tescil edilmesi için davalı Başkanlığına başvuruda bulunduğunu, başvurusunun tarafından ”gis” ibaresinin açılımının “coğrafi bilgi sistemi veya coğrafi bilgi bilimi” olabileceğinin ifade edilerek “map” kelimesiyle birlikte “gismap” sözcüğünün marka olarak 42.02 sınıfı açısından tasvir edici olduğu sebebiyle bu sınıf açısından red kararı verildiğini, 42 02 kapsamının bilgisayar hizmetleri olduğu ve gismap ibaresinin bilgisayar hizmetleri açısından tasvir edici bir niteliğe haiz olmadığını ileri sürerek kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili; gis haritasının bilgisayar üzerinde yer alan bir sistem olduğu ve KHK 7/1-c maddesi gereği tescil edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu markanın iki kelimeden oluştuğu, söz konusu markanın bir dünya şekli ve renkli karakterlere sahip olduğu, yapılan araştırmada gismap ibaresinin olarak gis haritasının bilgisayar üzerinde yer alan bir sistem olduğu, bilgisayar hizmetleri içerisinde coğrafi bilgi sistemini gösterdiği, tescil edilmek istenilen hizmet sektörü açısından başvurudan çıkartılan hizmetler yönünden tasvir edici bir adlandırma olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.