MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/11/2015 tarih ve 2014/491-2015/542 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili; müvekkillerinin ... ilçesinde 'İstanbul Pazarı' adı altında tuhafiye/konfeksiyon/ev ürünleri/hediyelik eşya vb. ürünlerin parakende ticareti ile iştigal ettiklerini, bu ünvanın 1979 tarihinden beri babaları adına tescilli olduğunu eskiye dayalı kullanıma ve önceki tarihli tescilli ticaret unvanına bağlı üstün hak sahipleri olduklarını ileri sürerek davalıya ait 2012/19935 sayılı “İstanbul Pazarı” ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; 'İstanbul Pazarı' ibaresinin TPE nezdinde müvekkili adına tescilli olduğunu, yıllardır adlı internet sitesinde e-ticaret yaptığını, davacı tarafça ticaret ünvanı olarak tescil edildiği iddia edilen 'İstanbul Pazarı' ibaresinin markasal kullanımının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların markayı dar bir çevrede eski tarihlerden beri kullandığı, eskiye dayalı kullanım hakkının korunmaya devam edeceği, ancak davalının da markayı tescilli olarak kullandığı ve yatırım yaptığı, davalının kötüniyetli olduğunun ispat edilemediği ve KHK 8/3. maddesi itibariyle hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı adına tescilli “2012/19935 sayılı markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir. Mahkemece, uyuşmazlık konusu “İstanbul Pazarı” markasının 35. sınıf hizmetler yönünden öncelik hakkının davacı tarafta olduğu ancak davacıların ticari faaliyetinin kapsam itibariyle dar bir çevreyle sınırlı olması itibariyle bu durumun kendisinden daha geniş bir çevrede faaliyet gösteren davalıya karşı 556 sayılı KHK'nın 8/3. maddesi anlamında bir üstün hak sağlamayacağı görüşü benimsenmek suretiyle dava reddedilmiş ise de, 556 sayılı KHK'nın 8/3.b. bendi uyarınca belirtilen işaretin sahibine daha sonraki bir markanın kullanımını yasaklama hakkı vermesi halinde aynı KHK'nın 42. maddesi uyarınca bir hükümsüz kılınması mümkündür. Somut uyuşmazlıkta, tarafların aynı bölgede 35. sınıf hizmetler bakımından faaliyet gösterdikleri anlaşıldığına göre, davalının iştigal alanı e-ticaret yoluyla malların satış hizmeti olsa dahi aynı ibare ile önceki kullanımdan kaynaklanan üstün hak sahibi olan davacı ile aynı hizmet sınıfında faaliyet göstermesinin haksız rekabet niteliğinde bulunduğu ve davacının söz konusu gerçek hak sahipliğine dayalı olarak davalının marka kullanımını yasaklama hakkı olduğu gözetilerek hükümsüzlük davasının kabulü gerekirken yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy