MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/11/2015 tarih ve 2014/143-2015/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili tarafından davalının “... ... 2014” fuarında kullanılacağı standın tasarım projesinin yapılarak davalıya gönderildiğini, ancak taraflar arasında anlaşma sağlanamadığını, buna rağmen davalının müvekkili tarafından tasarlanan standı “... ... 2014” fuarında kullandığının ... 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/41 D.İş sayılı dosyası ile tespit edildiğini, müvekkili tarafından hazırlanan stand tasarım projesinin 5846 sayılı FSEK’in 2/3 maddesi gereğince eser niteliğinde olduğunu, davalı kullanımının aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek FSEK’in 66. maddesi gereğince tecavüzün ref'ine ve haksız rekabetin varlığının tespiti ile FSEK’in 68. maddesi gereğince stand bedelinin üç katı olan 60.000,00 TL maddi tazminat ve 10.000,00 TL manevi tazminatın tespit tarihinden işleyecek en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; dava konusu tasarımın müvekkili şirkete ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının hak sahibi olduğunu iddia ettiği fuar standı tasarım projesinin teknik ve ilmi mahiyet taşımadığı gibi eser sayılmayı gerektirecek hususiyeti de barındırmadığı, fuar stantları genel itibariyle onu yaratanın bireysel özelliğinin üslubunu göstermekten ziyade genellikle hep aynı genel geçer ve özgün olmayan biçim ve şekillerle ifade olunduğu, bu nedenle eser vasfını haiz olmadığı, davacının fuar standı tasarım projesi ile davalının fuardaki standı arasındaki belirgin benzerlikler bulunduğu, ancak benzerliğin bütün standın tamamı için olmadığı, davacının projesinin %50’sine tekabül eden kısmının davalı standında iltibas yaratacak şekilde kullanıldığı, davalının davacının stand tasarım projesini teknik bir zorunluluktan kaynaklanmayacak şekilde kullanmasının haksız rekabet teşkil ettiği, bu nedenle TTK'nın 56. maddesi gereğince benzerlik oranı da göz önüne alınarak maddi tazminat miktarı 7.500,00 TL olarak belirlendiği, haksız rekabet eylemi nedeniyle davalının basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğünü yerine getirmediğinden, kusurun ağırlığı, tarafların maddi durumları göz önüne alınarak 2.500,00 TL manevi tazminat takdirinin hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle davacının FSEK’in 66, 68, 70/1 maddeleri gereğince talep edilen tecavüzün refi ve tazminat talebinin reddine, davalının eyleminin haksız rekabet olarak tespitine ve önlenmesine, TTK 56. maddesi gereğince davalının haksız rekabet nedeniyle 7.500,00 TL maddi tazminat ile BK 58. maddesi gereğince 2.500,00 TL manevi tazminatın tespit tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 96,68 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy