MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2015 tarih ve 2014/473-2015/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirketin “DOĞRULUK” unsurlu çeşitli seri markalara sahip olduğunu, 2012/106823 başvuru numaralı "DOĞRULUK M.E" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı tarafın 99/007984 sayılı "M.E" ibareli markasını mesnet göstererek itiraz ettiğini, itirazın kısmen kabul edilerek markanın kısmen reddedildiğini, karara itiraz ettiklerini, itirazın dava konusu YİDK kararıyla reddedildiğini, markaların benzer olmadığını, müvekkilinin markasının renk, kombinasyon özgün tarz ile tamamen farklı ve “M.E” kelimesinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, belirterek dava konusu YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili; alınan kararların ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Davalı şirket vekili; asıl tescil ettirilmek istenenin “M.E” ibaresi olup markaların benzer olduğunu, davacı ile müvekkili arasında 44 yıllık ticari ilişki bulunduğunu, davacının 2012 yılından itibaren müvekkilinden mal almayı keserek fason üretim yaptığını, dava konusu markayı müvekkilinin izni olmadan kullandığını, müvekkilinin bu durumu öğrendikten sonra tespit yaptırdığını, müvekkilinin markalarına tecavüzün tespit edildiğini, Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesinde davanın görüldüğünü, davacının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "DOĞRULUK M.E" başvuru markası ile davalının "M.E" markası arasında aynı emtia sınıfı yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki iltibasın olduğu, başvuru markasıyla önceki marka birbirinden farklı olduğundan davacı yönünden kazanılmış hak oluşmayacağı, diğer yandan davacı ile davalı arasında uzun yıllar ticari alışveriş yapıldığı sunulan faturalardan anlaşıldığından davacı başvurusunun kötüniyetle yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.