MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2015 tarih ve 2014/498-2015/329 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili davalının 2012/75551 sayılı "gündoğdu DÜĞÜN PAKETİ" ibareli marka başvurusuna müvekkilinin TPE nezdinde özel/02446 sayılı "MODALİFE TÜRKİYENİN DÜĞÜN PAKETÇİSİ" ibareli tanınmış markası nedeniyle itiraz ettiğini, itirazlarının TPE YİDK'ca kesin olarak reddine karar verildiğini, oysa müvekkili şirketle davalı şirketin aynı sektörde yer aldığını, davalı şirketin marka başvurusunun 556 sayılı KHK’nin 9/b ve 61 maddeleri uyarınca müvekkili şirketin Marka Hukuku'ndan doğan haklarına tecavüz oluşturduğunu her iki marka kıyaslandığında aralarında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğunu, davalı şirketin marka başvurusunun, müvekkili şirketin tanınmışlığından 556 sayılı KHK’nin 8/4 maddesi uyarınca haksız yararlanma teşkil edeceğini, ileri sürerek YİDK’nın 2014-M-12408 sayılı kararının iptalini, davalı adına TPE nezdinde 05.09.2012 tarih ve 2012/75551 sayılı markanın iptaline ve hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili müvekkili şirkete ait markada gelin ve damat logosu yanında markanın esas unsurunun GÜNDOĞDU ibaresi olduğunu, ayrıca müvekkili şirketin ticaret unvanında da GÜNDOĞDU ibaresinin yer aldığını, davacı şirkete ait marka ile müvekkili şirkete ait markanın bir benzerliğinin bulunmadığını, markalarda yer alan ‘’düğün paketi‘’ ibaresinin markanın yardımcı unsuru olarak kullanıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait marka ile davalıya ait marka arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi uyarınca iltibas/karıştırılma tehlikesi bulunmadığı, 556 sayılı KHK’nin 8/4 maddesi koşullarının gerçekleşmediği, dava konusu başvurunun kötü niyetle yapıldığının ispat edilemediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy