MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/12/2015 tarih ve 2014/453-2015/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalının 2012/21739 sayılı "SELVEFA" ibareli marka başvurusuna müvekkilinin "VEFA", "VEFA 1876", "VEFA BOZACISI", "VEFA BOZACISI 1876", "VEFA BOZACISI 1876+şekil", "Vefadan" ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın, TPE YİDK kararıyla reddedildiğini oysa müvekkili şirketin VEFA markasının tanınmış olduğunu, davalı Fakülte’nin müvekkilinin tanınmış markasından haksız yararlanacağını, dava konusu markanın ayırt edici kısmının VEFA olduğunu, markaların ve tescil kapsamlarının benzer olduğunu ileri sürerek TPE YİDK kararının iptalini ve markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili; YİDK kararının usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalılar vekili; SELVEFA markasının Selçuk Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi'nin kısaltması olduğunu, ders sırasında üretilen ürünler için uygulamalı eğitimin güçlendirilmesi amacıyla kullanılacağını, yalnızca kampüs içinde satış yapılacağını, markanın asıl unsurunun VEFA olmayıp SELVEFA olduğunu, iltibasın söz konusu olmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının "SELVEFA" başvuru markası ile davacının VEFA,VEFA 1876 ve diğer VEFA unsurlu markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin davalının başvuru markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacının yukarıda ismi geçen markalarından farklı bir marka olduğunu algılayabileceği ve yanılgıya düşmeyeceği, başvuru konusu işaret ile davacı markaları arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı, bu açıdan başvuru markasıyla davacının markaları arasında benzerlik bulunmadığı ve bu nedenle 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibasın bulunmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesinin uygulanmasının sözkonusu olmadığı ve YİDK kararı doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve marka hakkı sahibinin tüzel kişiliği haiz ... Selçuk Üniversitesi olarak kabul edileceğinin tabi bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.