MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2015 tarih ve 2014/259-2015/274 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalının 2011/105159 sayı ile 29. sınıftaki mallar için tescil edilmek üzere “...” ibareli bir marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin bu başvuruya “...” ve "...” ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazların TPE YİDK kararıyla reddedildiğini, oysa davalı başvurusu ile müvekkili markalarının ve mal ve hizmetler sınıflarının benzer olduğunu, ortalama tüketicilerin söz konusu markayı müvekkilinin seri markası gibi algılamalarının mümkün olduğunu, tüketicilerin markaları karıştırma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkili markasının tanınmış marka olduğunu, davalı başvurusunun müvekkili markasından haksız yararlanmaya neden olabileceğini ileri sürerek TPE YİDK kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı vekili; ... ibaresinin “yağ” anlamına geldiğini, bu ibarenin zeytin yağları için ayırt ediciliği bulunmadığını, müvekkili markasındaki “...” ibaresinin ayırt edicilik sağladığını, somut olayda 556 sayılı KHK’nın 8-1b maddesindeki şartların sağlanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "..." esas unsurlu markalarıyla davalının "...+şekil" ibareli başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ancak davacının 2006/31353 sayılı "..." ibareli markasıyla davalının "...+şekil" ibareli başvuru markası arasında görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin farklı bir markayla karşıkarşıya olduğunu algılayamayabileceği, "..." ibareleri esas unsur haline geldiğinden baskın ve ön planda görüldüğü, bunun sonucunda davacının "..." markalı ürünlerini satın almak isterken davalının "...+şekil" ibareli başvuru
konusu işareti taşıyan ürünleri satın alma biçiminde bir yanılgıya düşebileceği, bu açıdan başvuru markasının 29. sınıfında yer alan bir kısım emtialar yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinde belirtilen iltibasın bulunduğu, davalının marka başvurusunun 29. sınıfında yer alan "Süt ve süt ürünleri. (tereyağı dahil), Yenilebilir bitkisel yağlar." emtiaları yönünden ise 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinde belirtilen iltibasın bulunmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesinin uygulanmasının sözkonusu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPE'den ayrı ayrı alınmasına, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.