MAHKEMESİ: ... (KAPATILAN) 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2015 tarih ve 2013/270-2015/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili müvekkilinin “WAIO” markası ile davalının “VAIO” markasının ayırt edilemeyecek derecede benzer, hatta aynı kabul edilecek ibareler olduğunu ve bu durumun müvekkilinin marka haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek davalı adına 2008/17251 sayı ile tescilli "VAIO" ibareli markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini, tecavüzün tespitini, durdurulmasını ve önlenmesini istemiştir.
Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalının “VAIO” ibareli şekil markasının 1996-1997 yıllarında bilgisayar ürünü üzerinde kullanarak ABD ve Japonya'da, 2006 yılından itibaren de Türkiye'de pazara sunulmuş olması sebebiyle davalının kullanımdan kaynaklanan hak sahipliğinin davacı tescilinin önüne geçtiği, bu halde de markanın hükümsüzlüğüne yönelik iddiaların sabit olmadığı, davalı yanın tescilli olan markası kapsamında kullanımda bulunduğu, yasal hakka dayalı kullanım sebebiyle de davacı marka hakkının ihlalinin ve dolayısıyla tecavüzünün söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü, sicilden terkini, tecavüzün tespiti ile önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davalının önceki kullanımdan kaynaklanan hak sahipliğinin davacı tescilinin önüne geçtiğinden bahisle markanın hükümsüzlüğüne yönelik iddiaların sabit olmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin gerekçe isabetli değil ise de, esasen hükümsüzlüğü talep edilen davalı markasının kapsadığı 9. sınıf emtianın kullanıcılarının dikkatli ve seçici kişilerden oluşması nedeniyle markalar arasındaki benzerliğin 556 sayılı KHK’nin 8-1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesine yol açılması sonucunu doğurmayacağından sonucu itibariyle doğru olan kararın açıklanan değişik gerekçeyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün açıklanan değişik bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.