MAHKEMESİ : ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2015 tarih ve 2014/47-2015/236 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalıya ait 2013/00620 endüstriyel tasarımının yeni ve ayırt edici olmadığını, müvekkiline ait 2006/00879, 2010/06878 ve 2007/00105 sayılı endüstriyel tasarımlara benzediğini ileri sürerek 2013/00620 sayı ile tescilli endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmişlerdir.
Davalı vekili; müvekkili tasarımlarının yeni ve ayırt edici olduğunu, davacının tasarımlarına benzemediğini, tasarımlara konu üretilen havuz pompası ürünlerinin işlevsel olabilmesi için bazı parçalarının ortak olmasının şart olduğunu, benzerliğin bazı zorunlu parçalardan kaynaklandığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı tarafa ait 2013/00620-1 numaralı tasarım tescilinin başvuru tarihi olan 28.01.2013 tarihinden önce kamuya sunulduğu, bu nedenle koruma şartı olan yenilik ve ayırt edici nitelik özelliğine sahip olmadığı, 2 numaralı tasarımın ise yenilik ve ayırt edici özelliklere sahip olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy