MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/05/2015 tarih ve 2011/221-2015/375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin elektrik üretimi ile iştigal eden kamu tüzel kişiliğine haiz bir iktisadi devlet teşekkülü olduğunu. teşekküllerine bağlı ... İşletme Müdürlüğünün ihtiyacı olan 4 adet gazlı kesici ile 12 adet akım trafosu temini, montajı işinin davalıya sipariş edildiğini, 18.10.2006 tarihinde sözleşme imzalandığını, belirtilen işin KDV hariç 1.195.700 Euro bedelle 11 ayda imal ve teslim edilmesinin gerektiğini, davalının üniteyi 16/09/2009 tarihinde bitirdiği ve dolayısı ile 23 aylık gecikme ile tamamlandığını, teknik şartname hükümleri çerçevesinde hesaplanan ve kesilmesi gereken cezanın 2.455.010,98 TL olduğu, bloke edilen KDV hariç 437.381,82 TL'den sonra kalan 2.017.629,19 TL gecikme cezasının fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydı ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin sermayesinin tamamı devlete ait olan Enerji Bakanlığı'na bağlı kamu iktisadi teşebbüsü olduğunu müvekkilinin 12 adet akım trafosunun temini için yaptığı sözleşmede sözleşmenin imzalanmasına müteakip en geç 7 ayda malların teslim şartının hüküm altına alındığını, trafoların üretim yoğunluğu nedeni ile müvekkili firmaya geç teslim edildiğini, meydana gelen gecikmelerin müvekkili firmadan kaynaklanan bir gecikme olmadığını, bu durumun davacıya bildirildiğini, süre uzatım taleplerinin reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yapılan sözleşmenin ifasının geciktiği, bu gecikmenin mücbir sebepten kaynaklanmadığı ve davacıya hasredilecek bir kusur olmadığı, gecikme cezasının 2.017.629,16 TL olduğu, BK 121. 181-182-525 ve TTK 22. maddeleri ile Yargıtay yerleşik içtihatları gereğince bu miktarda gecikme cezasının davalının mahvına sebep olacağı, %25 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.555.082,20 TL dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekilerlinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 79.670,67 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 26.525,52 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy