MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2014 tarih ve 2014/117-2014/322 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 35/1-5, 6 (18 ve 25.sınıf ürünler için) sınıftaki hizmetleri içeren, "..." ibareli marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından dava dışı firmaya ait "..." ibareli, 35/1-5 ve 6 (genel) sınıftaki hizmetleri içeren 11.07.2007/37866 sayılı marka mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduklarını, ancak itirazın YİDK kararıyla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira başvurunun özel olarak 35. sınıf hizmetleri içerdiğini, buna karşın redde mesnet markanın genel olarak 35.sınıf hizmetleri içerdiğini ileri sürerek, başvurularının reddine dair YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, "..." ibareli başvuru ile "..." ibareli redde mesnet markalar arasında ilk bakışta ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu, başvurunun kapsamında bulunan ve reddedilen 35/1-6.sınıf hizmetlerin, redde mesnet marka kapsamında aynen yer aldığı, diğer taraftan anılan hizmetlerin aynı dağıtım kanallarından geçtikleri, aynı işyerlerinde sunuldukları, birbirleri yerine ikamet edilme ve rekabet etme olanaklarının bulunduğu, bu nedenle aynı tür sayılmalarının zorunlu bulunduğu,redde mesnet alınan marka kapsamındaki 35/6.sınıf hizmetlerin genel nitelikte olduğu ve anılan mağazacılık hizmetinin özel halini de kapsadığı, ortalama tüketici nezdinde iltibas riski olduğu, davalı ret kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy