MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/02/2016 tarih ve 2013/134-2016/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ... - ... arasında yolcu taşımacılığı yaptığını, davalının da 24/08/2009 tarihinde aldığı A1 yetki belgesiyle çeşitli taşınmacılık işleri yaptığını, ancak davalının A1 yetki belgesinin kapsamı dışına çıkarak ... - ... güzergahında yolcu taşımacılığı yaptığını, davalının haksız rekabet içerisine girdiğinin ... 3. Noterliğinin 16/11/2012 tarih ve ... yevmiye nolu tespit tutanağı ile tespit ettiklerini, davalının izin almadan şehir içinde yolcu taşımacılığı yaptığının ... 3. Noterliğinin 16/11/2012 tarih ve ... yevmiye nolu noter tespit tutanağıyla tespit ettiklerini, yolcuların davalı firmayı tercih etme nedenlerinin kapı önünde yolcu alıp bırakması olduğunu, bunun yasak olması sebebiyle müvekkilinin fazladan 6 adet servis aracı almasını gerektirdiğini, Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının 25/01/2013 tarih ve 3082420-663/4921 sayılı yazıları ile davalının mevzuata aykırı çalıştığının tespit edildiğini, davalının haksız rekabeti nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını belirterek davalının haksız rekabetinin önlenmesine, davalının haksız rekabeti nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL menfi ve müspet zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili firmanın 07/01/2010 tarihinden bu yana faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin araç filosunun sıfır model ve konforlu olması nedeniyle müşterilerin tercih ettiğini, yapılan Noter tespitlerin bağlayıcılığının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının yolcu taşıma sırasında Karayolları Taşıma Yönetmeliğinin amir hükümlerine aykırı hareket etmek suretiyle, ara durak ve terminal dışındaki yerlerde yolcu indirme ve bindirme yapmak suretiyle dürüstlüğe aykırı davranarak kendisine haksız kazanç ve davacı yönünden ise müşteri kaybetmek suretiyle haksız bir zarar doğurduğu, davalının davacı şirket aleyhine oluşturmuş olduğu haksız rekabetinin Ulaştırma Bakanlığının belirlemiş olduğu ve davalının yetki belgesi almış olduğu terminal ve ara duraklar dışında yolcu indirilip bindirilmesi eyleminin önlenmesine, davalının haksız rekabeti nedeniyle davacının uğramış olduğu zararın her ne kadar bilirkişi tarafından 1.864,46. TL olduğu tespit edilmiş ise de; davacı yanın talebinin 1.000,00 TL olduğu anlaşıldığından talebe bağlı kalınarak 1.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacı yan her na kadar davalının şehir içinde yolcu taşımacılığı yaptığı iddiasında bulunmuş ise de bu iddiasını ispatlayamadığından bu yöndeki talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 68,31 TL harcın temyiz eden davalıya iadesine, 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy