MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2015 tarih ve 2014/379-2015/338 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2008/01925 sayılı ‘çamaşır kurutma askısı’ endüstriyel tasarım belgesine sahip olduğunu, davalı şirketin 2013/00713 sayılı endüstriyel tasarımının başvurusunda bulunduğunu, başvuruya davalı kurum nezdinde itiraz edildiğini, davalı TPE tarafından itirazın reddedildiğini, oysa müvekkiline ait tasarım ile davalı başvurusunun benzer olduğunu, her iki ürün çok farklı şekilde tasarlanabilecek iken, aynı bağlantı noktaları, özellikleri aynı ana gövde tasarımı kullanıldığını ileri sürerek TPE YİDK 14.05.2014 tarih ve 2014/T-357 sayılı kararının iptaline ve davalı adına TPE nezdinde 2013 00713 sayı ile tescil başvurusu yapılan endüstriyel tasarımın iptaline karar verilmesini talep edilmiştir.
Davalı TPE vekili, 2013 00713 sıra numaralı tasarım ile itiraza mesnet 2008 01925 numaralı tasarımların kıyaslanmasında ve bilgilenmiş kullanıcı gözüyle bakıldığında aralarında genel izlenim itibariyle belirgin biçimde farklılıklar bulunduğunu, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı şirket vekili, ürünler açısından tasarımcının tasarımı geliştirmede çok seçenek özgürlüğünün bulunmadığını, her iki tasarım bakımından belirgin farklılıklar olduğunu, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi ve tüm dosya kapsamına göre; davalının 2013 00713 sayılı tasarımı ile davacının 2008 01925 tescilli tasarımı arasında genel görünüm itibariyle benzerlik bulunduğu, davalı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik niteliğe sahip olmadığı, gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.