MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/10/2015 tarih ve 2014/13-2015/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ... Şubesi'nden 27/03/2006, 16/12/2010, 27/03/2012, 20/12/2012, 31/05/2013 tarihlerinde kullanmış olduğu krediler sebebiyle davalı bankanın masraf adı altında toplam 5.373,63 TL ücret tahsil ettiğini, söz konusu masrafların alınmasının taraflarca müzakere edilmediğini, davalı bankanın tahsil ettiği bu miktar karşılığında kredi kullandırma dışında bir hizmetinin bulunmadığını ileri sürerek 5.573,63 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıdan alınan masrafların banka açısından alınması zorunlu masraflardan olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, komisyon ve masraf kesintileri adı altında davacıdan alınan 5.308,31 TL'nin davalı banka tarafından her hangi bir gider karşılığı tahsil edildiği hususunun belgelendirilmediği, davacının aynı kredileri başka bankalardan masrafsız kullanabileceği, aksinin davalı tarafça ispat edilemediği, kullanılan krediler nedeniyle haksız olarak kesilen 5.308,31 TL'nin davacıya iadesinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne 5.308,31 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, kredi sözleşmesi nedeniyle banka tarafından tahsil edilen masraf ve komisyonların iadesi istemine ilişkin olup mahkemece BSMV haricindeki masraf ve komisyonlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak taraflar arasındaki kredi sözleşmesinde bankaca belirlenen komisyonların kredi borçlusu olan davacı tarafından ödeneceği öngörülmüştür. Komisyon ücreti özel bir hizmet karşılığı ödenmesi gereken bir tutar olmadığından taraflar arasındaki sözleşme uyarınca kararlaştırılan komisyonlardan davacı sorumlu bulunmakla, ek bilirkişi raporunda belirtilen, davalı banka tarafından tahsil edilen toplam 2.837,49 TL miktarlı ticari kredi kullandırım komisyon ücretleri yönünden davanın reddi gerekirken, bu tutarlardan davacının sorumlu olmadığı gerekçesiyle bu talepler hakkında dahi davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın hükmen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy