MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/03/2015 tarih ve 2014/271-2015/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirketin davalı TPE nezdinde 2012/23654 kod nolu ENMODA ibareli markanın tescili amacıyla başvuruda bulunduğunu, davalı TPE tarafından başvurunun Markalar Dairesince yapılan ilk incelemesinde 556 KHK 7/1-a ve c maddeleri gereğince bir kısım emtialar yönünden reddedildiğini, verilen bu karara karşı yapılan itirazların da YİDK tarafından reddedildiğini, kararın reddedilen sınıflar yönünden haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek TPE YİDK kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili; YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, ENMODA ibaresinin ilgili sınıflarda ayırtedici olmadığını ve marka algısı yaratmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından 2012/23654 kod nosu ile “ENMODA” markasının 35 sınıfta yer alan emtialar yönünden tescili için başvuruda bulunduğu, dava konusu hizmetlere konu mallar ne olursa olsun “en moda” olabileceği, tescili istenen hizmetler yönünden kelime anlamı olarak doğrudan tanımlayıcı olduğu, söz konusu ibarenin marka olarak algılanmasına engel olduğu ve ayırt ediciliğinin de bulunmadığı, “enmoda” markasının kelime ve şekilden oluşan bir marka olduğu, ancak bu ibarenin şekil unsurunun markayı kelime anlamından uzaklaştıracak kadar üstün bir ayırt edicilik de katmadığı, 556 sayılı KHK’nın 7(1)(a) maddesi gereğince ayırt edici olmadığı ve 7(1)(c) maddesi gereğince tescil edilemeyecek işaretlerden olduğu, davacının diğer markalarının dava konusu marka için kazanılmış hak sağlayacak nitelikte olmadığı, ancak davacının “” (2011/23203) markasının, dava konusu marka ile asli unsuru ortak bir marka olduğu ve dava konusu hizmetleri kapsadığından, davacıya kazanılmış hak sağlayabilecek nitelikte olduğu, davacının, dava konusu hizmetler yönünden 556 sayılı KHK’nın 7(2) maddesinden yararlanabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy