Taraflar arasındaki davadan dolayı verilen 29/09/2015 gün ve 2015/498-2015/3334 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalının başvurusu üzerine İlçe tarafından verilen 13.04.2015 tarih, 2015/24224 sayılı karar ile davacının müvekkili bankadan kullandığı kredi nedeniyle tahsil edilen 530,50 TL ücretin davalıya iadesine karar verildiğini, kararın hatalı olduğunu ileri sürerek, bahsi geçen kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece yapılan yargılama neticesinde kredinin ticari olduğu, hakem heyetinin görevsiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. 6502 sayılı Yasanın 70. maddesi uyarınca kararına itiraz üzerine tüketici mahkemesi tarafından verilen karar kesin nitelikte olup temyizi kabil değildir.
HUMK 432/4 madde ve fıkrası ile 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyizi kabil olmayan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden, davalının HUMK 432/4'üncü maddesi uyarınca, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz eden davacı vekilinin temyiz isteminin HUMK 432/4'üncü maddesi uyarınca REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy