MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2015 tarih ve 2015/276-2015/526 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan zirai kredi kullandığını, müvekkilinden dosya masrafı adı altında haksız olarak ücret tahsil edildiğini ileri sürerek, müvekkilinden masraf adı altında kesilen miktarın tespiti ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10,00TL'nin kesilme tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle toplam 2.400,00TL'nin tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, zamanaşımı ve alacak belirlenebilir olduğu için belirsiz alacak davası açılamayacağına dair itirazlarda bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da 6098 sayılı BK'nun yürürlüğe girmeden önceki tarihlere ilişkin sözleşmelere uygulanamayacağını, adı geçen yasanın yürürlüğe girdiği tarihten sonra imzalanan sözleşmelerin için bilgilendirme formu imzalandığını, sözleşme maddelerinin müzakere edildiğini, sözleşme hükümlerine göre müvekkilinin komisyon tahsil etme hakkı bulunduğunu, muhtelif tarihlerden beri uygulanagelen sözleşmelere bir itirazda bulunmayan davacının kötü niyeti olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dosyada mevcut taraflar arasında imzalanan sözleşmenin matbu olarak hazırlandığı, davalı tarafın bu sözleşmeyi müzakere etme imkanının bulunmadığı, davacının bu sözleşmeyi okuyup kullanılan kredi bedeli dışında ayrıca bir borç altına girdiğini tespit edebilme imkanı olmadığı ve bu haliyle sözleşmede masraf alınmasına ilişkin yer alan düzenlemenin genel işlem şartı olarak değerlendirilmesi ve yazılmamış sayılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.400,00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı banka tarafından davacıya kullandırılan kredi nedeniyle komisyon adı altında tahsil edilen ücretin iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında 27.10.2010 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi imzalandığı görülmüştür. Bu kredi sözleşmesi 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden önce imzalanmış olup, bu sözleşmeler yönünden Kanun'un genel işlem koşullarına ilişkin hükümleri nazara alınmayacaktır. Bu durum karşısında, davalı taraftan kesintiye ilişkin tüm evraklar temin edildikten ve bu sözleşmeler uyarınca kredi kullanılıp, masraf ödemesi yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra, Dairemizin yerleşmiş içtihatlarında da vurgulandığı üzere, sözleşmede belirlenmiş bir ücretin bulunması durumunda bu ücret, bulunmaması halinde ise emsal banka uygulamaları da araştırılıp, diğer bankalarca hangi oranda ücret tahakkuk ettirildiği ve buna göre davalı banka uygulamasının yerinde olup olmadığı hususunda bankacılık konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden rapor alınarak, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi doğru olmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy