MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/02/2016 tarih ve 2015/139-2016/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili, fer'i müdahil ... vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin ... çalışanlarının yanlış yönlendirmesi neticesinde banka nezdindeki off shore hesabına 1999 yılında 20.000,00 DEM yatırdığını, bankaya el konulması sonrasında müvekkiline parasının ödenmediğini, banka yöneticilerinin paravan kıyı bankası kurarak suç işleme amacına yönelik planlı ve kasıtlı şekilde mevduat sahiplerini ve bu kapsamda müvekkilini dolandırdıklarının ceza yargılamasında açığa çıktığını, davalı bankanın ...'nin halefi olması nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek 20.000,00 DEM’in (10.225,00 AVRO) yatırma tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı kanunun 4/a maddesi gereğince belirlenen faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili; borcun asıl sorumlusunun ... olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Fer'i müdahil ... vekili; davacının serbest iradesiyle parasını devlet güvencesi altında olmayan off shore hesabına yatırdığını ve bu nedenle sonuçlarına katlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Fer'i Müdahil ... vekili; dava konusu alacağa ilişkin müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın bankacılık işleminden kaynaklandığı ve 6502 sayılı Kanunun 3/k-l ve 73. maddeleri gereğince Tüketici Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili, feri müdahil ... vekili ve feri müdahil ... vekili temyiz etmiştir.
1-Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararı temyiz eden fer'i müdahil ...'ın dilekçesi süresinde sunulmuş olmakla birlikte, temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının yatırıldığına dair makbuzun da dosya kapsamında bulunmadığı tespit edilmiştir. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, yasal süre içerisinde temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Bu itibarla, fer'i müdahil ... vekilinin yukarıda belirtilen işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz istemlerinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve fer'i müdahil ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı vekiline iadesine, temyiz eden fer'i müdahil ...'den harç alınmasına yer olmadığına,19.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy