MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/02/2015 gün ve 2013/394-2015/28 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Mahkemece verilen karar davacı vekili tarafından 12/01/2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmiş ise de; gerekçeli kararın davacı vekili Av. ...’ın işyerinde daimi çalışanına 04/05/2015 tarihinde tebliğ edildiği, bu tarihten evvel vekilin vekalet görevinin son bulduğuna dair dosya kapsamında istifa ya da azle ilişkin bir beyanın bulunmadığı, gerekçeli kararın davacı vekiline bu tarihte tebliğ edildiğinin kabulü gerektiği, bu durumda kararın HUMK 432/1 maddesinde belirtilen 15 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra temyiz edildiği anlaşılmıştır. HUMK 432/4. madde ve fıkrasına göre, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin HUMK 432/4. maddesi uyarınca, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nun 432/4'üncü maddesi uyarınca süre yönünden REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy