MAHKEMESİ: ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/03/2016 tarih ve 2013/214-2016/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı karşı davalı vekili, müvekkili adına tescilli tasarımlardan 2012/06963-154, 2013/04880-3 ve 2013/02459-12 nolu tasarımlara konu ürünlerin davalı tarafından izinsiz olarak üretildiğini, bu durumun müvekkili tasarımlarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek tecavüzün önlenmesine, 5.000 TL manevi, 3.000 TL maddi ve 2.000 TL itibar tazminatının tahsiline, taklit edilen ürünlerin davalıdan alınarak kendilerine teslimine, bu talepleri kabul edilmediği takdirde taklit edilen ürünlerin imhasına karar verilmesini istemiştir. Karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkili ürünleri ile davacı tasarımlarının farklı olduğunu, bu nedenle de tecavüzün oluşmayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Karşı davada asıl davacı adına tescilli 2012/06963 çoklu tasarımın 154 nolu etek tasarımının yenilik unsurunu taşımadığını, bu nedenle hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı – karşı davalı adına tescilli 2012/06963 -154 nolu tasarımın başvuru tarihinden önce sektörde kullanıldığı, bu nedenle tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığı, 2013/02459-12 nolu tasarım ile davacı ürünlerinin farklı olduğu, 21.10.2015 tarihli bilirkişi raporunun 8. sayfasında görsellere de yer verilerek tasarımın sadece arkadan kısmen benzediği, önden benzerliğinin bulunmadığının ifade edildiği, 2013/04880-3 nolu tasarım ile davalı ürünü bütün unsurları ile tartışmayı gerektirmeyecek derece benzer olduğu, bu durumda bu tasarım yönünden tecavüzün bulunduğu, davalı defterlerine göre tecavüze konu üründen 32 tane üretildiği ve bir üründen 30 TL kâr elde edilebileceği, bu durumda davacının tecavüz nedeniyle yoksun kalınan kârının 960 TL olduğu, manevi tazminatın takdiren 2.000 TL olduğu, tecavüz teşkil eden ürünün kötü kumaş kullanılarak kalitesiz şekilde üretildiği, bu şekilde davacı adına tescilli tasarımın itibarına zarar verildiği, bu durumda 2.000 TL itibar tazminatının yerinde olduğu, gerekçesi ile karşı davanın kabulüne, asıl davanın kısmen kabulüne, 960 TL maddi, 2000 TL manevi, 2000 TL itibar tazminatının tahsiline, 2013/04880-3 nolu tasarımın davalı tarafından kullanımının önlenmesine, el konulmuş ürün bulunmadığından imha talebininde reddine, yeni ve ayırt edici olmayan 2012/06963-154 sayılı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 288,72 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı/karşı davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 42,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı/karşı davalıdan alınmasına, 17/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.