MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/03/2016 tarih ve 2014/339-2016/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Asıl davada davacı vekili, davalılardan ... Medya A.Ş.'nin yayın sahibi olduğu "..." logusu ile yayın yapan tv kanalında nişasta bazlı şeker üretimi ve gıda maddelerinde kullanımı üzerine programlar yapıldığını, pancardan üretilen şekere göre nişasta bazlı şekerin kullanıldığı gıda ürünlerinin tüketilmesinin obezite, diyabet ve kanser gibi çok ciddi sağlık sorunlarına yol açtığının beyan edildiğini, programlarda ve tartışmalar sırasında arka planda tüketicilerce iyi bilinen meşhur bir marka olan ... ... ürünlerinin kavanozlarının görüntüleri ile bu ve sair ... ürünlerinin üretildiği çikolata fabrikasındaki üretim görüntülerinin kullanıldığını, yapılan yayınlar ile ... ürünlerinin sağlıksız olduğuna dair bir mesaj verilme çabası olduğunu, bu haberlerin aynı medya grubuna ait ... Gazetesinde de haber adı altında yayınlandığını, ileri sürerek haksız rekabetin önlenmesine, 75.000TL manevi tazminatın davalılar ..., ..., ... Medya AŞ.'den tahsiline, aynı içeriğe sahip haberlerin ... Gazetesinde yayımlanması nedeniyle gazetenin sahibi olan davalı ... AŞ. ve bu şirketin yönetim kurulu başkanı Gürsel Ustadan 25.000TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Birleşen davacı aynı gerekçeler ile 50.000TL manevi 10.000TL maddi tazminatın davalılar ..., ..., ... Medya AŞ.'den tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Asıl ve birleşen davalarda davalılar vekili, müvekkillerinden ... ile ...'nın pasif husumetinin bulunmadığını, davaya konu yayınlarda yer alan ürünlerin hiçbirisinin üzerinde ... ibaresi ve ambalajı bulunmadığını, ... markasının sahibi olan ... Holding'in Türkiye'deki 5 nişasta bazlı şeker üreticisinden biri olduğunu ve diğer üreticilerin yanında isminin zikredilmiş olmasının doğal olduğunu, nişasta bazlı şekerin sağlığa zararlarının bilim insanları tarafından ifade edildiğini, yapılan yayınların basın özgürlüğü içinde kaldığını, yapılan yayınlarda kamu yararı bulunduğunu savunarak asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, 31/01/2011 tarihinden başlayarak 17/02/2011 tarihine kadar ... Tv'de yayınlanan, bir kısmında davalı ...'un sunuculuk yaptığı programlarda, nişasta bazlı şeker kullanımını sağlığa etkileri konusu, konunun uzmanı olduğu belirtilen konukların katılımı ile tartışıldığı, yapılan programlarda karşıt görüşlere eşite yakın şekilde yer verildiği, haksız rekabete neden olacak görüntü yayını yapılmadığı, yine haksız rekabete neden olacak söylemlerde bulunulmadığı, ... ... ürünlerinin satıldığı kavanozların görüntü olarak kullanıldığı, ancak bu görüntünün haksız rekabet teşkil etmeyeceği, zira kavanozların başkaca markalı ürünlerde de kullanıldığı, yayınlarda ... markasının adının nişasta bazlı şeker üreten ve pazarlayan firmalar arasında olması sebebi ile haber amacıyla verildiği, davacı ...'in sahip olduğu ... markasına veya birleşen davacının lisans hakkı sahibi olduğu ... ... markasına ait ürünleri ima edecek herhangi bir görüntüye, görsele rastlanmadığı, yayınların halkı bilgilendirmeye yönelik ve haber niteliği taşıyan yayınlar olduğu, konunun bilimsel çevrelerde hala tartışmalı olduğu gözetildiğinde gerçek dışı haberlerle haksız rekabete sebebiyet verildiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle asıl davada ve birleşen davada maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, asıl davada davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına dava dileşkçesinde maddi ve manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı talep edilmiş bulunmasına ve davacı vekilinin 11/04/2011 tarihli dilekçesinin ıslah dilekçesi niteliğinde olmamasına göre, asıl davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi