MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/04/2015 tarih ve 2014/418-2015/357 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 21.242,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 31.10.2012 ve 31.11.2012 tarihli faturalara dayalı olarak 3741,43 TL tutarındaki alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine genel haciz yoluyla icra takibi başlattığını, davalının borca haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, takibe dayanak icra dosyadaki alacaklı ile davacının aynı kişiler olmadığını, ayrıca dava dilekçesinin konu bölümünde belirtilen ... ... 5. İcra Müdürlüğünün 2012/25348 E sayılı dosyasına ilişkin itirazın iptali davasının 2013/439 Esas ile kayıtlı olup, davanın husumet derdestlik yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının 14,5 günlük hizmeti olduğunu, hizmet karşılığı olarak 1799,00 TL akaryakıt verildiğini, davacının işi haber vermeden sebepsiz bıraktığını, kendilerine fatura tebliğ edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi kök ve ek raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlık konusu takip bilgilerinin ve takipteki alacaklının isminin dava dilekçesinde hatalı yazıldığı bu nedenle HMK'nın 124. maddesi uyarınca davacı olarak ...'ın kabulü ile yargılamaya devam olunduğu, tarafların günlük 145 TL karşılığında taşıma işi için anlaştığının ihtilafsız hale geldiği, davalının, davacının işi terkettiği savunmasını kanıtlayamadığı, davacının taşıma ücreti talep hakkının bulunduğunun kabul edildiği, davacının 2012 yılı Ekim ayında 15gün, aynı yılın Kasım ayın da ise 11 gün olmak üzere toplam 26 gün fiili taşıma yaptığı buna göre, 3.770 TL taşıma ücreti alacağının doğduğu, bu miktarın icra takibi ile istenen asıl alacak miktarına yakın olduğu, dinlenen davacı tanığı beyanında servisçilerin taşıma şirketlerinden ücretlerinden mahsuben zaman zaman yakıt aldığını ve bunun hesaplarından düşüldüğünü beyan ettiği, davacının toplamda 1.499,98 TL yakıt aldığının belgelendiği, davacının bu aldığı yakıt bedelini davacıya ödediğini veya yakıtları başka yerden aldığını kanıtlayamadığından davaya konu taşıma ücretinden belirtilen tutarın mahsubu gerektiği bu doğrultuda yapılan hesaplamada davacının takip tarihi itibariyle 2.270,02 TL bakiye taşıma ücret alacağının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, taşıma ücretinin tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı 2012 yılının Ekim ayında 19 gün Kasım ayında 11 gün olmak üzere alt taşıyan sıfatıyla yaptığı personel taşıma hizmeti bedeli için kestiği iki adet faturaya dayalı alacağının ödenmediğini ileri sürmüş, davalı ise İl Sağlık Müdürlüğü ile yaptıkları Personel Taşıma Sözleşmesi gereğince taşıma işinin fiilen 05.10.2012 tarihi itibariyle davacıya yaptırıldığını kabul etmiş ancak, Ekim ayında 14,5 gün karşılığı alınan hizmet karşılığının akaryakıt verilerek ödendiğini, davacının Kasım ayında sadece 2,5 gün çalışması olduğunu ancak, Kasım ayı faturasının kendilerine tebliğ edilmediğinden ödeme sorumluluklarının başlamadığını savunmuştur. Mahkemece, İl Sağlık Müdürlüğü'nün davacının 2012 Ekim ayında 15 gün, aynı yılın Kasım ayında 22 gün olmak üzere toplam 37 gün hizmeti bulunduğuna ilişkin 19.01.2015 tarihli yazısı dikkate alınarak, davacının iddiası ile sınırlı olmak üzere davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Somut olayda akdi ilişkinin varlığı ve davacının hizmet verdiğine ilişkin hususlar davalının kabulünde olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık taşıma işi yapılan gün sayısına ve hizmet karşılığı bedelin ödenip ödenmediği hususlarına ilişkindir. Bu durumda uyuşmazlığın çözümünde öncelikle iddiaya konu hizmetin verildiğinin ispatı gerekmekte olup, ispat külfeti davacıya aittir. Mahkemece davacının taşıma işini yaptığı gün sayısının tespiti için İl Sağlık Müdürlüğü'ne müzekkere yazılmış 19.01.2015 tarihli yazı cevabı dikkate alınarak hüküm kurulmuş ise de; dosyadaki İl Sağlık Personel Taşıma Puantajı listesinde davacının taşıma yaptığı gün sayısı belirtilen yazı cevabına nazaran daha az görünmektedir. Bu farklılığın neden kaynaklandığının İl Sağlık Müdürlüğü 'nden sorularak çelişkili durumun giderilmesinden sonra, dava konusu faturalarda bahsi geçen hizmetlerin verilip verilmediğinin tespiti ile ödemeye dair diğer delillerin değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy