MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen ... 4. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 21/09/2016 tarih ve 2015/183 E-2016/243 K. sayılı dosyasında verilen kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair davada ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 25/01/2017 tarih ve 2017/49-2017/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının “... ” ibareli marka tescil başvurusunun, davacının “...” asıl unsurlu markaları ile ayırt edilmeyecek derecede benzer olduğunu, davalı başvurusuna yaptıkları itirazın diğer davalı ... ...’nin 21.04.2015 tarih ve 2015-M-2945 sayılı kararı ile reddedildiğini ileri sürerek ...'nin kararının iptalini istemiştir.
Davalı ... vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davalının markasının bir diziye ilişkin olup, dizinin ana karakterinin adının “...” ve “...” olduğunu, polisiye aksiyon türünde bir yapım olan dizinin karakteri ile dizinin konusu dikkat çekici bir şekilde ortaya koymak amacıyla asayişin yerinde olduğu anlamına gelen “... ” deyiminden esinlenerek konulduğunu, bu marka ile davacının markalarının benzer olmadığını, tarafların iştigal ettikleri sektörlerin de farklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince "... " marka başvurusu ile davacının "..." ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bu karara karşı davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
... Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesince tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında bir benzerliğin bulunmaması gerekçesiyle istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/11/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy