MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/12/2016 tarih ve 2015/438-2016/776 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/10/2017 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. ... ile asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin ... Center ...’da bulunan Gümrük Bakanlığı’na bağlı özel geçici depolama yerinin işletmecisi olduğunu, davalı tarafın ithal ettiği dondurulmuş sığır iç yağının davalı tarafın talebi üzerine 17.11.2000 tarihinde şok ünitesinin çalıştığı depolara alındığını, ardiye ücretini ödemeyen davalının gümrük resmi işlemlerini yaparak malı depodan çekmediğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte şimdilik 76.864.151.000,00 TL'nin 12.01.2004 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise, ilk dava tarihi olan 07.01.2004 tarihinden malın depodan alındığı 28.11.2006 tarihine kadar ardiye ücreti olan 77.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ithal edilen emtianın ithali ve yurda girişinin müvekkili iradesi dışında engellendiğini, idarenin ithale izin vermemesi nedeniyle gerçekleşmediğini, yurda girişi yasaklanan malın müvekkilinin iradesi dışında soğuk hava deposuna bırakıldığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davalı şirket temsilcisi aleyhinde gümrük kaçakçılığı suçundan dolayı açılan ceza davasında sanığın beraatı ile dava konusu yağın iadesine karar verildiği ve müvekkilince talep edildiği halde yağların davalıya iade edilmediğini, 07.02.1985 tarih ve 16859 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 30.01.1985 tarih ve 85/9053 sayılı Kararname ekindeki karar gereği müvekkilinden ardiye ücreti istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, asıl davanın kabulü ile; 76.864,15 TL'nin temerrüt tarihi 15/01/2004'den itibaren değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davada ise davanın kabulü ile 77.000 TL'nin 36.000 TL'si için 05/08/2005 tarihinden 28.000 TL için 08/07/2006 tarihinden 13.000 TL için 03/12/2006 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, antrepo ücretinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece 05.07.2005 tarihli ilk kararda davalının antrepo ücretinden sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizin 2005/12697 Esas 2007/4346 Karar sayılı ilamı ilamı ile 09.05.2003 tarihli sözleşmenin işletme devri niteliğinde bir sözleşme olmadığı, davacının bu sözleşmeden önceki depo ücreti alacağı talep hakkı olup olmadığının buna göre değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle davalı yararına bozulmuştur. Mahkemece 18.03.2008 tarihli ikinci kararda yükün antrepoya alındığı tarihte antreponun işleticisinin kooperatif olduğu, davacı ile kooperatif arasındaki 09.05.2003 tarihli devir sözleşmesinin BK'nın 179. maddesi anlamında işletme devri niteliğinde olmadığı işletmenin devrinin davacıya geçmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Dairemizin 2008/7416 Esas 2010/3195 Karar sayılı ilamı ile davacının sözleşmeden sonraki alacağını talep etmesi haklı olduğu gibi bozma kararından önce bu döneme ilişkin hesap edilen miktar yönünden de usuli kazanılmış hak doğduğu dikkate alınmak suretiyle, davacının, dava konusu deponun işletmesinin davacı şirkete devredilmesine dair 09.05.2003 tarihli sözleşmeden önceki depo ücret alacağını talep hakkı olup olmadığının değerlendirilmesi ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle davacı yararına bozulmuş, bozma ilamına karşı tarafların karar düzeltme istemi ise Dairemiz bozma ilamının 2'nci bendine göre uyuşmazlık konusu malların fiilen antrepodan çıkış tarihinin belirlenecek olmasına, bu itibarla aynı bendin ilk paragrafındaki 23/02/2011 tarihine kadar malların antrepoda kaldığına ilişkin belirlemenin esasen maddi hataya dayalı ve sonucuda etkili bulunmamasına, ayrıca mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulması halinde bozma ilamının 3'üncü bendine göre asıl davadaki istemin 30/11/2000-06/01/2004 tarihine kadar hesaplanacak olmasına göre reddedilmiştir.
Mahkemece, Dairemizin 2005/12697 Esas 2007/4346 Karar sayılı ilk ve 2008/7416 Esas 2010/3195 Karar sayılı ikinci bozma ilamına uyulmuş olmakla, 09.05.2003 tarihi öncesi antrepo ücretine hükmedilemeyeceği nazara alınmaksızın, bu tarih öncesini de kapsayacak şekilde ve malların antrepodan çıkış tarihi tam olarak belirlenmeksizin hesaplama yapılması doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.480 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy