MAHKEMESİ: ... 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/11/2016 tarih ve 2016/157-2016/188 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış tescilli "..." ibareli markaların sahibi olduğunu, davalıya ait mağazanın bulunduğu adreste ceza mahkemesi kararıyla yapılan aramada toplam 199 adet güvenlik etiketi olmayan sahte tekstil ürünlerinin ele geçirildiğini ileri sürerek davalı eyleminin marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespitine, 556 sayılı KHK'nın 66/b bendi uyarınca 5.000,00 TL maddi tazminat ile 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, üretim, cihaz ve aletlere el konulmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davasını ıslah ederek 556 sayılı KHK’nın 66/c bendi uyarınca 350.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin "..." markalı ürünlerin imalatını yaparak ... dışına ihraç ettiğini, el konulan 199 adet etiketi olmayan ürünün de davacı için üretilen ürünlerden arta kalan fazla ve ikinci kalite ürünler olduğunu, bu ürünlerin müşteri tarafından alınmayacağı ve ürünlerin üzerindeki güvenlik etiketi ve logolar çıkarılarak satışa arz edilebileceği hususunun davacının tedarikçisi tarafından müvekkiline bildirildiğini, söz konusu ürünlerin satışa arz edilmediğini, herhangi bir hak ihlalinde bulunulmadığını, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece uyulan bozma kararı, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalının eyleminin davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiği, taraflar arasında bir lisans sözleşmesi ya da davacının izni bulunmamasına rağmen davacıya ait "..." markasını çeşitli ürünlerde kullandığı, davalının tecavüz teşkil eden eylemlerinde kusurlu olduğu, dolayısıyla davalı aleyhine tazminat sorumluluğu doğurduğu, davalının marka hakkına tecavüz teşkil eden eylemine konu ürünlerin ikinci kalite ürünler olması ve “...” markasının sektördeki tanınmışlığı nedeniyle davalının ticarete konu ettiği anılan ürünleri satın alan müşterilerin “...” markasına duydukları güveninin sarsılacağı; bu bakımdan davacı yanın ticari itibarının da zedeleneceği ve davacı yan lehine manevi tazminata hükmedilmesinin isabetli olacağı gerekçesiyle, 80.118,20 TL yoksun kalınan kazancın
davalıdan alınarak davacıya verilmesi, manevi tazminat talebinin de kısmen kabulü ile takdiren 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Mahkemece benimsenen tazminat hesaplama yolunun, 6098 sayılı TBK 50. madde hükmü uyarınca uygun görülmesine, dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 6.124,57 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.