MAHKEMESİ: ...(...) .FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada ...(...) .Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/04/2016 tarih ve 2013/127-2016/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin 2008/02639 ve 2011/07170 sayı ile tescilli tasarım tescil belgelerine konu "Oto Koltuk Kılıfı" nitelikli ürününün, davalı tarafından bu tasarımla üretilmesi teknik bir zorunluluk olmamasına rağmen, ortalama tüketiciyi yanıltacak ve belirgin bir şekilde benzerini üretip pazarladığının müvekkili şirket yetkilileri tarafından öğrenildiğini, bu durumun müvekkili haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek tecavüzün durdurulmasını, önlenmesini, 10.000,00 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faiz ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini, davalının müvekkilinin tescilli tasarımına tecavüze devamının önlenmesi için davalı ürünlerine el konularak, ürünlerin ve üretimde kullanılan araçların şeklinin değiştirilmesini, imhasını ve hükmün ilanını, birleşen davada davacı vekili, davalıya ait 2013/02569 endüstriyel tasarım belgesinin hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Asıl ve birleşen davada davalı vekili, davacı adına tescilli tasarıma müvekkili tarafından yapılmış herhangi bir tecavüz fiili mevcut olmadığını, davalının kötü niyetli olduğunu, uzun yıllardır piyasada üretilen "Oto Koltuk Kılıfı" tasarımı için davacının 22011/07170 sayı ile tasarım tescil belgesi aldığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davasında dava konusu tasarımların yeni ve ayırt edici nitelikleri haiz olmadığını iddia ederek davacı-karşı davalı adına 2011/07170 sayı ile tescilli "oto koltuk kılıfı" isimli tasarım tescilinin hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dayanağı ve karşı davada hükümsüzlüğü istenilen 2011/07170 sayılı tasarım tescil belgesindeki tasarımın benzer olarak algılandığı, davalının ürününü 2013/02569 sayılı dava tarihinde tescilli olan birleştirilen dosyada dava konusu olan belgenin 3 nolu tasarımı doğrultusunda kullandığı,
ancak davalının bu kullanımının tescil belgesine ve yasal hakka dayalı olduğu, asıl davada iddia olunan tasarıma tecavüz ve buna bağlı tazminat talepleri yönünden davanın reddi gerektiği, yine karşı davada davacının dayanak 2011/07170 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü talep edilmiş ise de, her iki raporda da tespit edildiği üzere, oto koltuk kılıfı adlı davacı ürününün ... nezdinde başvuru tarihinden önce benzerinin kamuya sunulmadığı, dolayısıyla bu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliğini taşıdığı, hükümsüzlük koşullarının mevcut olmadığı, davacının 2011/07170 sayılı tasarım belgesindeki tasarım ile hükümsüzlüğü istenilen 2013/02569 sayılı tasarım belgesindeki 3 nolu tasarımın benzer olarak algılandığı, zira bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı, küçük ayrıntılarda farklılık gösterdikleri ve bu farklılığın benzer olmayı etkilemediği, teknik zorunluluk açısından yapılan değerlendirmede de, tasarımcının birçok seçenek özgürlüğü bulunduğu belirtilerek belgenin sadece 3 nolu tasarımının yenilik ve ayırt edicilik özelliğine sahip olmadığı gerekçesiyle asıl ve karşı davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile, davalı adına tescilli 2013 02569 sayılı çoklu tasarım tescilli belgesindeki 3 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, diğer tasarımların hükümsüzlüğüne dair talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1-Mahkemenin gerekçeli kararı asıl ve birleşen davada davacı karşı davada davalı ... Oto Ltd. Şti. vekiline 16/02/2017 günü tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK 432 nci maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra, davacı vekili tarafından 27/03/2017 tarihinde temyiz edilmiştir. Aynı Yasa'nın 432/4 ncü maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3-4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay tarafından da bu konuda bir karar verebileceğinden asıl ve birleşen davada davacı karşı davada davalı ... Oto Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Asıl ve birleşen davada davalı, karşı davada/davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı karşı davada davacı ... Oto Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
3- Asıl dava, tescilli tasarıma tecavüzün önlenmesi, durdurulması ve tazminat, birleşen ve karşı davalar ise tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Ancak, birleşen davada mahkemece dava konusu 2013/02569 çoklu tasarım tescil belgesinde yer alan 3 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne karar verildiğine göre, reddedilen diğer tasarımlar bakımından kendisini vekil ile temsil ettiren birleşen davada davalı ... Oto Ltd. Şti. yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken takdir edilmemesi doğru olmamış ise de yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün belirtilen husus yönünden düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle asıl ve birleşen davada davacı karşı davada davalı ... Oto Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davalı karşı davada davacı ... Oto Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının birleşen dava ile ilgili kısmına "Karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince hesaplanan 2.600.00 TL vekalet ücretinin, davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibareli (5) no'lu yeni bir bent eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.