MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.03.2017 tarih ve 2015/111-2017/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili banka çalışanı tarafından davalının hesabından 34.000 TL ödenmesi gerekirken sehven 44.000 TL ödeme yapıldığını, davalıya fazladan ödenen paranın iadesi için ihtarname gönderilmesine rağmen herhangi bir ödemede bulunulmadığını ileri sürerek, 10.000 TL fazla ödemenin 24.8.2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davalı ... adlı müşterinin işleminde 34.000 TL ödeme yapıldığına dair çıkış yapıldığı ancak işlem dekontunda teslimi yapılan miktarın el yazısı ile 2 x 200, 135x 100, 402 x 50, 500 x 20 toplam 44.000 TL olarak belirtildiği, gerek banka kayıtlarına ve gerekse de bozmadan önce yaptırılan fotoğraf ve cd çözümlemelerine ilişkin bilirkişi raporundaki kanaate göre davalıya 10.000 TL fazla ödeme yapıldığının bildirildiği, mezkur raporun yeterli ve denetime elverişli görüldüğü, banka çalışanı Beser ....’ın 24/08/2011 tarihindeki işlemlerinden dolayı kasasında açık veren işlemin davalıya yapılan fazla ödemeden kaynaklandığı ve bu suretle davalının sebepsiz zenginleştiği 10.000 TL yönünden paranın alındığı ilk anda iyi niyetli olduğu da gözetilerek ihtarnamenin tebliğ ve ihtarnameyle verilen süre sonu olan 12/10/2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsili gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.000 TL'nin ihtarnamenin tebliğ ve ihtarnameyle verilen süre sonu olan 12/10/2011 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy