MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/11/2016 tarih ve 2014/310 E. - 2016/347 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen .../04/2017 tarih ve 2017/432-2017/368 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ... nezdinde 2012/52675 sayılı “AFALEXUS” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin 114602 sayılı "LEXUS" asıl unsurlu markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kabul edilerek, başvurularının reddine karar verildiğini, bu ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin bu kez ...'nin 2014-M-5900 sayılı ... kararı ile nihai olarak reddedildiği, oysa müvekkilinin ‘AFALEXUS’ ibareli markaları ile davalının ‘LEXUS’ ibareli markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını, müvekkiline ait markanın esaslı unsurunun ‘AFA’ ibaresi olduğunu, bu durumun markaları ibaresel olarak farklılaştırdığını, davalı markalarının 04. sınıfı kapsamadığını, başvuru markasının müvekkiline ait AFA ibareli markanın serisi niteliğinde olduğunu, LEXUS markasının lüks bir araba markası olduğunu, markanın sadece araba emtiasında kullanıldığını, LEXUS ibaresini duyan hiçbir tüketicinin aklına “benzinli motor yağı, dizel motor yağları, motorsiklet yağları, şanzıman ve diferansiyel yağları, fren yağları, endüstriyel yağlar” emtiasının gelmediğini, bu farklı mallar üzerinde AFALEXUS ve LEXUS markasını gören tüketicilerin markalar arasında ilişki ya da bağlantı kurmayacaklarını ileri sürerek ... ...’nın 2014-M-5900 sayılı kararının iptali ile marka başvurusunun müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında iltibasa sebebiyet verecek derecede benzerlik bulunduğunu, müvekkili markasının tanınmışlığının davacıya ait markanın tescilini engelleyecek düzeyde olduğunu ve davacı başvurusunun kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu başvurunun "AFALEXUS" ibaresinden oluştuğu, kapsamında 04. sınıftaki "Sınai amaçlı
yağlar, gresler (kesme sıvıları, toz emici-ıslatıcı ve bağlayıcı maddeler dahil). Katı yakıtlar (odun dahil). Sıvı ve gaz yakıtlar ile bunların katkıları. Aydınlanma amaçlı mumlar, fitiller, yarı mamul vakslar, balmumları (vakslar), parafinler" mal ve hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markanın ise "LEXUS" ibaresinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 01, 04, 06, 07, 09, ..., 14, 16, 18, 27, 34, 35, 36, 37 ve 39.sınıflardaki mal ve hizmetlerin yer aldığı, AFALEXUS markası kapsamında yer alan emtialarla, 2012/29313 sayılı LEXUS markasının emtialarının aynı/aynı tür olduğu, gerek AFALEXUS, gerekse LEXUS ibareleri herhangi bir anlamları olmayan, fantezi ibareler olup, ayırt ediciliği yüksek işaretler olduğu, işaretlerin vurgu, görsel yönden benzer olduğu, öte yandan, davacı markasında yer alan AFA ibaresi, davacının ticaret unvanında ayırt edici kısmı olup lider/şemsiye markası olduğu, davacının AFA lider markasının yanında yer alan LEXUS ibaresinin, davalı markalarının münhasıran esaslı unsuru olması dolayısıyla markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal açıdan benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu, markalar arasındaki benzerliğin aynı/aynı tür ve benzer mal ve hizmetler yönünden karıştırmaya yol açacağını, her ne kadar davacı yan dava konusu AFALEXUS markasının, AFA ibareli diğer markalarının serisi, devamı mahiyetinde bir başvuru olduğunu ileri sürmüşse de, AFA ibaresi davacının lider/şemsiye markası olup, başvuru AFA markalarının serisi imajı taşımadığını, aksine markada esaslı unsur olan LEXUS ibaresi sebebiyle AFALEXUS markası, davalının LEXUS markasına yaklaşıp onunla seri yarattığı, davalı markaları “otomobil” emtiası üzerinde tescilli ve tanınmış marka olduğu, her ne kadar davacı başvurusunun kapsadığı “04/02 Katı yakıtlar (odun dahil). 04/04 Aydınlanma amaçlı mumlar, fitiller, yarı mamul vakslar, balmumları (vakslar), parafinler.”, davalı markaları kapsamında bulunmamaktaysa da, AFALEXUS markasının, LEXUS markası ile oldukça benzer olması sebebiyle, AFALEXUS markasının tescili halinde davacının LEXUS markasının özgül bir alandaki/sektördeki tanınmışlığı zarar görüp, marka yaygın ve sıradan bir işaret haline geleceği, LEXUS markasının ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar yaratabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstinaf Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.