MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/05/2017 tarih ve 2017/29-2017/362 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı bankanın ... plaka sayılı araç için dava dışı...’ya taşıt kredisini kullandırdığını ve bu kredinin teminatı olarak da araç kaydı üzerine rehin tesis ettiğini, ...’nın söz konusu aracı müvekkiline satarak devrettiğini, akabinde müvekkilinin rehnin kaynağı olan taşıt kredisinden kaynaklanan borcun tamamını ödediği ve davalıdan araç üzerinde rehnin kaldırılmasını talep ettiğini ancak davalının ...’nın kredi kartı borcu olduğundan bahisle rehni kaldırmayı reddettiğini, müvekkilinin, kredi sözleşmesinden kaynaklanan tüm borcu ödediğini, asıl alacak sona erdiğinden ferisi niteliğinde olan rehnin de söndüğünü ileri sürerek, araç üzerindeki rehnin kaldırılmasını istemiştir.
Davalı vekili, dava dışı ... ile müvekkili arasında imzalanan sözleşmeler uyarınca, davaya konu aracın müvekkilinin ...’dan olan tüm alacaklarının teminatı olarak rehnedildiğini, rehnin belli bir sözleşmeye özgülenmediğini, ...’nın bankaya borcu bulunup, bu alacaklarının tahsili için adı geçen aleyhine takibe giriştiklerini rehnin bu nedenle kaldırılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dava dışı ... ile birlikte davalı bankaya başvurarak, aracın rehin hakkı sona erdirilmeksizin kendisine satışına muvafakat edilmesini istediği, bankaca istenilen muvafakatin verildiği, bu itibarla, davacının satın aldığı aracın,...’nın bankaya karşı doğmuş ve doğacak bütün borçlarının teminatı olarak rehinli olduğu hususunda bilgi sahibi olduğu, davacı şirketin İbrahim’in kullandığı taşıt kredisinin bakiye borcunu ödediği ancak adı geçenin davalıya kredi kartından kaynaklanan borcu bulunduğu, İbrahim ve davalı banka arasında imzalanan taşıt kredisi ve rehin sözleşmesinin 18. ve rehin sözleşmesinin 1. maddesinin halen geçerli olduğu ve davacıyı da bağlayacağı, anılan sözleşme maddelerine göre, İbrahim’in bankaya olan tüm borçları ödenmeden rehnin kaldırılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy