MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/06/2016 tarih ve 2014/154-2016/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin TPMK nezdinde tescilli "Ziyafet Çiğköfte" ibareli markaları bulunduğunu, çiğ köfte satımına ilişkin 400 bayisi bulunduğunu, davalı tarafça müvekkili markasına iltibas oluşturacak şekilde "Zerafet Çiğköfte" ibaresini kullanmakta olduğunu, bu durumun müvekkili markasına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek tecavüzün men'ine, 5.000,00 TL maddi, ....000,00 TL manevi tazminatın tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerinden...'in 2013/73353 sayılı “Zerafet Çiğköfte” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, ayrıca markaların farklı bölgelerde kullanıldığını, “Ziyafet” ve “Zerafet” ibareleri arasında iltibas oluşturacak derecede bir benzerliğin de bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalılardan... adına yapılan 2013/73353 sayılı "Zerafet Çiğköfte" ibareli marka başvurusunun reddine karar verildiği, davacı markalarının “Ziyafet Çiğköfte” esas unsurlu olduğu, “yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” bakımından tescilli olduğu, davalının yiyecek ve içecek sağlanması hizmeti üzerinde dava konusu ibareyi kullandığı, davacı markalarında kullanılan “Çiğköfte” kelimesinin tasviri nitelikte olduğu, bu nedenle ayırt edici özelliği bulunmadığı, davalı kullanımında da aynı şekilde bu ibarenin ayırt ediciliğinin bulunmadığı, davacı markalarındaki ayırt edici unsur “Ziyafet” ibaresi olduğu, kullanıldığı emtia ve hizmet bakımından zayıf marka niteliğinde bulunduğu, fakat davacının kullanımları neticesinde markanın sektörel bilinirlik kazandığı, davalı kullanımında ayırt edici ibarenin “Zerafet” olduğu, ibarelerin telaffuz bakımından benzer olduğu, anlam farkının ibareler ./..
arasındaki karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırmadığı, bu durumda davalı kullanımın davacı markalarına tecavüz teşkil ettiği, davacı tarafça maddi tazminat isteminin 556 sayılı KHK'nın 66/a bendine göre talep edildiği, alınan bilirkişi raporuna göre davacının elde edeceği muhtemel kazancının ....513,20 TL olduğu, davacı markasının davalılardan ... Gıda Ltd. Şti. tarafından tecavüz eder şekilde kullanıldığı anlaşılmış ise de şirket yetkilisi olan....'in tecavüze konu kullanımla ilgili marka başvurusunda bulun ve bu surette tecavüze fiilen dahil olduğu, davacı markasının değeri, davalının markayı kullanım şekli, tarafların hak ve menfaatleri göz önüne alındığında takdiren 5.000,00 TL manevi tazminatın yerinde olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalının davacı adına tescilli marka hakkına tecavüz fiilinin giderilmesine "Zerafet Çiğköfte" ibaresinin kullanılmasının önlenmesine, ürünlere el konularak imhasına, ....513,20TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava, markaya tecavüzün menine, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacı adına tescilli “Ziyafet Çiğköfte” ibareli markalar ile davalı tarafın “Zerafet Çiğköfte” ibareli kullanımı arasında ilişkilendirme ihtimalini de kapsayacak şekilde görsel, işitsel ve anlamsal benzerlik bulunmadığı, bu nedenle de uyuşmazlıkta 5565 sayılı KHK'nın 9. ve 61. maddesi koşullarının oluşmadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararının davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 20/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.