MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/12/2016 tarih ve 2015/422 E. - 2016/620 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 14/09/2017 tarih ve 2017/699-2017/771 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilli şirketin aynı zamanda ticaret unvanı olan "MONSTER" asıl unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “MONSTER TRUCKS” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2014/21207 kod numarasını alan başvuruya müvekkilinin itirazının, diğer davalı TPMK ... tarafından 2015-M-8085 sayılı karar ile nihai olarak reddedildiğini, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu ve başvurunun bu markalarla karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer bulunduğunu, başvurunun tescili halinde müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yararlanacağını, seri marka izlenimi yaratacağını, müvekkilinin “monster” ibareleri üzerinde gerçek hak sahibi bulunduğunu, davalının kötüniyetle bu ismi tescil ettirmek istediğini ileri sürerek, davalı TPMK ...'nın anılan kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin Hollywood'da yerleşik, dünya çapında sinema film dağıtımı sektöründe faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca bir benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, “monster trucks” markasının 2017 yılında gösterime girecek bir filmin adı olduğunu, "monster" ibaresinin zayıf bir marka olarak birden fazla teşebbüs tarafından tescil edildiğini, markanın bütün olarak bıraktığı izlenim dikkate alındığında karıştırılma ihtimaline sebebiyet verecek bir benzerliğin bulunmadığını, mal/hizmet yönünden de bir benzerlik olmadığını, dava konusu markanın davacıya ait markalardan haksız yararlanmasının, onun itibarına zarar vermesinin ve ayırt edici karakterini zedelemesinin mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraf markalarının tescil kapsamlarının tamamen farklı olması nedeniyle 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, davacı tarafa ait “monster energy” markasının “besin ve gıda takviyeleri, içecekler” bakımından toplumda tanınmışlık düzeyine ulaştığı, ancak somut uyuşmazlıkta davalı başvurusuna konu 25, 28 ve 41. sınıf mal ve hizmetlerin tamamen farklı sektörlerde yer alması, tanınmışlık ve markalar arasındaki benzerlik düzeyi itibariyle 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesinde yer alan risklerin bulunmadığı, davalının kötüniyetli olduğuna dair iddiaların ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin verdiği kararda, usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.