MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06/04/2017 tarih ve 2014/402-2017/264 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 25.06.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, asıl davada müvekkilinin taşınmazının satışı konusunda dava dışı kişi ile anlaştığını, bu kişinin davalıdan konut kredisi kullandığını, taşınmazın devrinin sağlandığını, davalı tarafından üzerinde ipotek tesis edildiğini, uygulamaya göre devrin tamamlanarak ipotek tesis edilmesi sonrası kredinin satıcıya ödenmesi gerektiğini, yapılan ihtara müşterinin bilgilerinin verilmeyeceği gerekçesiyle olumsuz cevap verdiğini ileri sürerek, 110.000 TL’nın tahsiline karar verilmesini talep etmiş; birleşen davada ise taşınmazın satışı konusunda davalı ile anlaştığını, bankadan konut kredisi kullanıldığını, banka lehine taşınmaz üzerinde ipotek tesis edildiğini ancak kredi bedelinin kendisine ödenmediğini ileri sürerek, taşınmazın satış bedeli 110.000.00 TL’nin satış tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Asıl davada davalı banka vekili, kredinin dava dışı kişiye kullandırıldığını, anılan taşınmazın üzerine de teminat amaçlı ipotek tesis edildiğini, davacı ile müvekkilinin bir ilişkisinin olmadığını, kredi ilişkisinin davacının taşınmazı satışından sonra kurulduğunu, ödemenin taşınmazı alan kişiye yapıldığını, kredi kullanılmasından yaklaşık 9 ay sonra ihtar çekilmesinin ve 1,5 yıl sonra dava açılmasının da iyi niyetle bağdaşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Birleşen davada davalı, konut kredisi bedelinin banka tarafından kendisine ödenmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, konuyla ilgili TCMB, BDDK ve Bankalar Birliği düzenlemesi bulunmadığı gibi, ticari bankalarda bu yönde bir teamülün olmaması sebebi ile bankanın, alıcı ...'a 110.000TL konut kredisini ödediği 05.11.2007 tarihli dekont ile ödeme işleminde bankanın işleminin hukuka uygun olduğu, alıcı ...'ın ise ödemenin satıcıya yapılmasına yönelik verdiğini iddia ettiği talimatı dosyaya sunmadığı, bu nedenle alıcı ...'ın satış bedelini ödeme borcundan temerrüde düştüğü gerekçesi ile asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı asıl davada davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacıdan alınmasına, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy