MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19/09/2017 tarih ve 2016/371-2017/398 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; 30.10.2011 tarihinde meydana gelen fırtına sonucu müvekkilinin çeltik ürününün hasar gördüğünü, davalı eksperlerinin %40 oranında ürünün zarar gördüğünü tespit ettiğini, davalının olay günü oluşan şiddetli rüzgarı fırtına olarak kabul etmediğini ve bunun için oluşan zararın teminat dışı olduğunun bildirildiğini, ancak ürüne zarar veren şiddetli rüzgarın fırtına olduğunu ileri sürerek 9.100,00 TL zararının 30.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; hasardan hemen sonra yapılan ekspertiz incelemesinde ürünler üzerinde bir fırtına hasarının tespit edilmediğini, meteoroloji verilerine göre de bölgede fırtınanın olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, oluşan hasarın fırtına nedeniyle meydana geldiği, dolayısıyla teminat kapsamında kaldığı, 16/03/2017 tarihli ek bilirkişi raporunda davacıya ödenmesi gereken tazminat miktarının 5.824,00 TL olduğunun ve temerrüt tarihinin 29/11/2011 tarihi olduğunun tespit edildiği, ek bilirkişi raporunun usul ve yasaya uygun, ayrıntılı ve bozma ilamında belirtilen hususları içerir nitelikte olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne 5.824,00 TL'nın 29/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve tavzih kararına karşı temyiz isteminde bulunulmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 325,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.