MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21/12/2015 gün ve 2014/484 - 2015/316 sayılı kararı bozan Daire'nin 23/10/2017 gün ve 2016/3554 - 2017/5609 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “KOTON” markasını tekstil alanında ürettiği emtialar üzerinde meşhur ve maruf hale getirdiğini, davalının “%100 KOTON KİTAP” ibareli markası için 2011/74990 sayı ile 16 ve 41. sınıfta yer alan hizmetlerde başvuru yaptığını, bu markanın ilanına yapılan itirazın reddedildiğini, markalar arasında iltibas riski olduğunu, başvurunun tescili halinde davalı şirketin müvekkilinin tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, davaya konu olan markanın müvekkilinin seri markası zannedileceğini ileri sürerek TPMK YİDK'nun 2014-M-11177 sayılı kararının iptalini, 2011/74990 sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili ile davalı şirket vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının 16. sınıfta yer alan "basılı evraklar; basılı yayınlar, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, pullar" emtiaları yönünden, başvuru ile davacının markaları arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, diğer kısım emtialar yönünden ise iltibas tehlikesi oluşmadığı, davalı başvurusunun davacının tanınmışlığından haksız yarar sağlayabileceği, itibarına zarar verebileceği veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği hususunun somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, anılan emtialar yönünden TPMK YİDK kararının iptaline, fazlaya dair istemin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy