MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09/03/2016 gün ve 2015/360 - 2016/72 sayılı kararı temyiz istemini reddeden Daire'nin 24/01/2018 gün ve 2016/6843 - 2018/596 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 23.03.2013 tarihinde gerçekleştirdiği 35/1-6.sınıf hizmetleri içeren, "GO" ibareli, 2013/71465 sayılı marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından GO ibareli 35.sınıf hizmetleri içeren 29.03.2007/16062 sayılı marka mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduklarını, ancak itirazın 29822383 sayılı yazı ile bildirilen YİDK'nın 2015/M-5225 sayılı kararıyla reddedildiğini, ret kararının 24.06.2015 tarihinde tebellüğ edildiğini, sürenin adli tatilde tamamlandığını, bu sebeple davayı 07.09.2015 tarihinde açtıklarını, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ifade ederek, başvurularının reddine dair YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili, davanın süresinde açılmadığını, kurumun yapmış olduğu işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu, anlamsal, görsel ve sescil olarak başvuru konusu işaret ile redde mesnet markanın bıraktığı genel izlenimin aynı olduğunu, kapsamlarındaki hizmetlerin de aynı tür olduğunu, iltibas doğmasının kaçınılmaz olduğunu, başvuru konusu işaretle muterize ait markalarının aynı genel izlenimi bıraktığını, diğer unsurların yeteri derecede farklılık yaratmadığını ifade ederek, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, açılan davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin davalı başvurusuna itirazı olmaksızın reddedildiğini, yayın üzerine yapılan itirazla ilgili sürecin ise devam ettiğini, müvekkilinin redde mesnet markanın sahibi bile olmadığını ifade ederek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce temyiz isteminin süresinde olmadığından bahisle temyiz istemi reddedilmiştir.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve gönderi takip evrakının bilgi notu niteliği bulunmasına, tebligat evrakında tebliğ tarihinin 26.04.2016 olmasına göre davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy